винтитьRussian conjugation
“to tighten or loosen (a screw)”/[vʲɪnʲˈtʲitʲ]/imperfective
present
| 1st person singular | винчу́ |
|---|---|
| 2nd person singular | винти́шь, ви́нтишь |
| 3rd person singular | винти́т, ви́нтит |
| 1st person plural | винти́м, ви́нтим |
| 2nd person plural | винти́те, ви́нтите |
| 3rd person plural | винтя́т, ви́нтят |
future
| 1st person singular | бу́ду винти́ть |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́дешь винти́ть |
| 3rd person singular | бу́дет винти́ть |
| 1st person plural | бу́дем винти́ть |
| 2nd person plural | бу́дете винти́ть |
| 3rd person plural | бу́дут винти́ть |
past
| masculine singular | винти́л |
|---|---|
| feminine singular | винти́ла |
| neuter singular | винти́ло |
| plural | винти́ли |
imperative
| 2nd person singular | винти́ |
|---|---|
| 2nd person plural | винти́те |
Other forms
- винти́тьcanonical · imperfective
- vintítʹromanization
- 4b⑧ // 4c imperfective transitiveclass
- винти́тьimperfective · infinitive
- винтя́щийactive · participle · present
- винти́вшийactive · participle · past
- винти́мыйparticiple · passive · present
- ви́нченныйparticiple · passive · past
- винтя́adverbial · participle · present
- винти́вadverbial · participle · past
- винти́вшиadverbial · participle · past