Skip to main content

zwiotczećPolish conjugation

to lose elasticity, to become or go limp//ˈzvjɔt.t͡ʂɛt͡ɕ//

Aspect partner: wiotczeć

future

3rd person singularzwiotczeje
3rd person pluralzwiotczeją

past

3rd person singularzwiotczał, zwiotczała, zwiotczało
3rd person pluralzwiotczeli, zwiotczały
masculine singularzwiotczałem, -(e)m zwiotczał, zwiotczałeś, -(e)ś zwiotczał
feminine singularzwiotczałam, -(e)m zwiotczała, zwiotczałaś, -(e)ś zwiotczała
neuter singularzwiotczałom, -(e)m zwiotczało, zwiotczałoś, -(e)ś zwiotczało
pluralzwiotczeliśmy, -(e)śmy zwiotczeli, zwiotczałyśmy, -(e)śmy zwiotczały, zwiotczeliście, -(e)ście zwiotczeli, zwiotczałyście, -(e)ście zwiotczały

imperative

3rd person singularniech zwiotczeje
3rd person pluralniech zwiotczeją

conditional

3rd person singularzwiotczałby, by zwiotczał, zwiotczałaby, by zwiotczała, zwiotczałoby, by zwiotczało
3rd person pluralzwiotczeliby, by zwiotczeli, zwiotczałyby, by zwiotczały
masculine singularzwiotczałbym, bym zwiotczał, zwiotczałbyś, byś zwiotczał
feminine singularzwiotczałabym, bym zwiotczała, zwiotczałabyś, byś zwiotczała
neuter singularzwiotczałobym, bym zwiotczało, zwiotczałobyś, byś zwiotczało
pluralzwiotczelibyśmy, byśmy zwiotczeli, zwiotczałybyśmy, byśmy zwiotczały, zwiotczelibyście, byście zwiotczeli, zwiotczałybyście, byście zwiotczały

Other forms

  • wiotczećimperfective
  • zwiotczećinfinitive
  • zwiotczejęfuture · singular
  • zwiotczejemyfuture · plural
  • zwiotczejeszfuture · singular
  • zwiotczejeciefuture · plural
  • zwiotczeje sięfuture · impersonal
  • zwiotczanoimpersonal · past
  • zwiotczano byconditional · impersonal
  • niech zwiotczejęimperative · singular
  • zwiotczejmyimperative · plural
  • zwiotczejimperative · singular
  • zwiotczejcieimperative · plural
  • zwiotczawszyadverbial · anterior · participle
  • zwiotczenienoun-from-verb