zwariowaćPolish conjugation
“to go mad, to go nuts (to become mentally ill)”//zvaˈrjɔ.vat͡ɕ//
Aspect partner: wariować
future
| 3rd person singular | zwariuje |
|---|---|
| 3rd person plural | zwariują |
past
| 3rd person singular | zwariował, zwariowała, zwariowało |
|---|---|
| 3rd person plural | zwariowali, zwariowały |
| masculine singular | zwariowałem, -(e)m zwariował, zwariowałeś, -(e)ś zwariował |
| feminine singular | zwariowałam, -(e)m zwariowała, zwariowałaś, -(e)ś zwariowała |
| neuter singular | zwariowałom, -(e)m zwariowało, zwariowałoś, -(e)ś zwariowało |
| plural | zwariowaliśmy, -(e)śmy zwariowali, zwariowałyśmy, -(e)śmy zwariowały, zwariowaliście, -(e)ście zwariowali, zwariowałyście, -(e)ście zwariowały |
imperative
| 3rd person singular | niech zwariuje |
|---|---|
| 3rd person plural | niech zwariują |
conditional
| 3rd person singular | zwariowałby, by zwariował, zwariowałaby, by zwariowała, zwariowałoby, by zwariowało |
|---|---|
| 3rd person plural | zwariowaliby, by zwariowali, zwariowałyby, by zwariowały |
| masculine singular | zwariowałbym, bym zwariował, zwariowałbyś, byś zwariował |
| feminine singular | zwariowałabym, bym zwariowała, zwariowałabyś, byś zwariowała |
| neuter singular | zwariowałobym, bym zwariowało, zwariowałobyś, byś zwariowało |
| plural | zwariowalibyśmy, byśmy zwariowali, zwariowałybyśmy, byśmy zwariowały, zwariowalibyście, byście zwariowali, zwariowałybyście, byście zwariowały |
Other forms
- wariowaćimperfective
- zwariowaćinfinitive
- zwariujęfuture · singular
- zwariujemyfuture · plural
- zwariujeszfuture · singular
- zwariujeciefuture · plural
- zwariuje sięfuture · impersonal
- zwariowanoimpersonal · past
- zwariowano byconditional · impersonal
- niech zwariujęimperative · singular
- zwariujmyimperative · plural
- zwariujimperative · singular
- zwariujcieimperative · plural
- zwariowawszyadverbial · anterior · participle
- zwariowanienoun-from-verb
- zgwaryjówaćalternative