zwalczyćPolish conjugation
“to fight off, to overcome, to combat”//ˈzval.t͡ʂɘt͡ɕ//
Aspect partner: zwalczać
future
| 3rd person singular | zwalczy |
|---|---|
| 3rd person plural | zwalczą |
past
| 3rd person singular | zwalczył, zwalczyła, zwalczyło |
|---|---|
| 3rd person plural | zwalczyli, zwalczyły |
| masculine singular | zwalczyłem, -(e)m zwalczył, zwalczyłeś, -(e)ś zwalczył |
| feminine singular | zwalczyłam, -(e)m zwalczyła, zwalczyłaś, -(e)ś zwalczyła |
| neuter singular | zwalczyłom, -(e)m zwalczyło, zwalczyłoś, -(e)ś zwalczyło |
| plural | zwalczyliśmy, -(e)śmy zwalczyli, zwalczyłyśmy, -(e)śmy zwalczyły, zwalczyliście, -(e)ście zwalczyli, zwalczyłyście, -(e)ście zwalczyły |
imperative
| 3rd person singular | niech zwalczy |
|---|---|
| 3rd person plural | niech zwalczą |
conditional
| 3rd person singular | zwalczyłby, by zwalczył, zwalczyłaby, by zwalczyła, zwalczyłoby, by zwalczyło |
|---|---|
| 3rd person plural | zwalczyliby, by zwalczyli, zwalczyłyby, by zwalczyły |
| masculine singular | zwalczyłbym, bym zwalczył, zwalczyłbyś, byś zwalczył |
| feminine singular | zwalczyłabym, bym zwalczyła, zwalczyłabyś, byś zwalczyła |
| neuter singular | zwalczyłobym, bym zwalczyło, zwalczyłobyś, byś zwalczyło |
| plural | zwalczylibyśmy, byśmy zwalczyli, zwalczyłybyśmy, byśmy zwalczyły, zwalczylibyście, byście zwalczyli, zwalczyłybyście, byście zwalczyły |
Other forms
- zwalczaćimperfective
- zwalczyćinfinitive
- zwalczęfuture · singular
- zwalczymyfuture · plural
- zwalczyszfuture · singular
- zwalczyciefuture · plural
- zwalczy sięfuture · impersonal
- zwalczonoimpersonal · past
- zwalczono byconditional · impersonal
- niech zwalczęimperative · singular
- zwalczmyimperative · plural
- zwalczimperative · singular
- zwalczcieimperative · plural
- zwalczonyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- zwalczonaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- zwalczoneadjectival · neuter · participle · passive · singular