zwątpićPolish conjugation
“to doubt (to disbelieve, question or suspect)”//ˈzvɔnt.pit͡ɕ//
Aspect partner: wątpić
future
| 3rd person singular | zwątpi |
|---|---|
| 3rd person plural | zwątpią |
past
| 3rd person singular | zwątpił, zwątpiła, zwątpiło |
|---|---|
| 3rd person plural | zwątpili, zwątpiły |
| masculine singular | zwątpiłem, -(e)m zwątpił, zwątpiłeś, -(e)ś zwątpił |
| feminine singular | zwątpiłam, -(e)m zwątpiła, zwątpiłaś, -(e)ś zwątpiła |
| neuter singular | zwątpiłom, -(e)m zwątpiło, zwątpiłoś, -(e)ś zwątpiło |
| plural | zwątpiliśmy, -(e)śmy zwątpili, zwątpiłyśmy, -(e)śmy zwątpiły, zwątpiliście, -(e)ście zwątpili, zwątpiłyście, -(e)ście zwątpiły |
imperative
| 3rd person singular | niech zwątpi |
|---|---|
| 3rd person plural | niech zwątpią |
conditional
| 3rd person singular | zwątpiłby, by zwątpił, zwątpiłaby, by zwątpiła, zwątpiłoby, by zwątpiło |
|---|---|
| 3rd person plural | zwątpiliby, by zwątpili, zwątpiłyby, by zwątpiły |
| masculine singular | zwątpiłbym, bym zwątpił, zwątpiłbyś, byś zwątpił |
| feminine singular | zwątpiłabym, bym zwątpiła, zwątpiłabyś, byś zwątpiła |
| neuter singular | zwątpiłobym, bym zwątpiło, zwątpiłobyś, byś zwątpiło |
| plural | zwątpilibyśmy, byśmy zwątpili, zwątpiłybyśmy, byśmy zwątpiły, zwątpilibyście, byście zwątpili, zwątpiłybyście, byście zwątpiły |
Other forms
- wątpićimperfective
- zwątpićinfinitive
- zwątpięfuture · singular
- zwątpimyfuture · plural
- zwątpiszfuture · singular
- zwątpiciefuture · plural
- zwątpi sięfuture · impersonal
- zwątpionoimpersonal · past
- zwątpiono byconditional · impersonal
- niech zwątpięimperative · singular
- zwątpmyimperative · plural
- zwątpimperative · singular
- zwątpcieimperative · plural
- zwątpiwszyadverbial · anterior · participle
- zwątpienienoun-from-verb