zmatowiećPolish conjugation
“to become matte, to tarnish (to lose lustre)”//zmaˈtɔ.vjɛt͡ɕ//
Aspect partner: matowieć
future
| 3rd person singular | zmatowieje |
|---|---|
| 3rd person plural | zmatowieją |
past
| 3rd person singular | zmatowiał, zmatowiała, zmatowiało |
|---|---|
| 3rd person plural | zmatowieli, zmatowiały |
| masculine singular | zmatowiałem, -(e)m zmatowiał, zmatowiałeś, -(e)ś zmatowiał |
| feminine singular | zmatowiałam, -(e)m zmatowiała, zmatowiałaś, -(e)ś zmatowiała |
| neuter singular | zmatowiałom, -(e)m zmatowiało, zmatowiałoś, -(e)ś zmatowiało |
| plural | zmatowieliśmy, -(e)śmy zmatowieli, zmatowiałyśmy, -(e)śmy zmatowiały, zmatowieliście, -(e)ście zmatowieli, zmatowiałyście, -(e)ście zmatowiały |
imperative
| 3rd person singular | niech zmatowieje |
|---|---|
| 3rd person plural | niech zmatowieją |
conditional
| 3rd person singular | zmatowiałby, by zmatowiał, zmatowiałaby, by zmatowiała, zmatowiałoby, by zmatowiało |
|---|---|
| 3rd person plural | zmatowieliby, by zmatowieli, zmatowiałyby, by zmatowiały |
| masculine singular | zmatowiałbym, bym zmatowiał, zmatowiałbyś, byś zmatowiał |
| feminine singular | zmatowiałabym, bym zmatowiała, zmatowiałabyś, byś zmatowiała |
| neuter singular | zmatowiałobym, bym zmatowiało, zmatowiałobyś, byś zmatowiało |
| plural | zmatowielibyśmy, byśmy zmatowieli, zmatowiałybyśmy, byśmy zmatowiały, zmatowielibyście, byście zmatowieli, zmatowiałybyście, byście zmatowiały |
Other forms
- matowiećimperfective
- zmatowiećinfinitive
- zmatowiejęfuture · singular
- zmatowiejemyfuture · plural
- zmatowiejeszfuture · singular
- zmatowiejeciefuture · plural
- zmatowieje sięfuture · impersonal
- zmatowianoimpersonal · past
- zmatowiano byconditional · impersonal
- niech zmatowiejęimperative · singular
- zmatowiejmyimperative · plural
- zmatowiejimperative · singular
- zmatowiejcieimperative · plural
- zmatowiawszyadverbial · anterior · participle
- zmatowienienoun-from-verb