zmartwiećPolish conjugation
“to lose feeling, to go numb”//ˈzmar.tfjɛt͡ɕ/ | /ˈzmar.tfjɛt͡ɕ//
Aspect partner: martwieć
future
| 3rd person singular | zmartwieje |
|---|---|
| 3rd person plural | zmartwieją |
past
| 3rd person singular | zmartwiał, zmartwiała, zmartwiało |
|---|---|
| 3rd person plural | zmartwieli, zmartwiały |
| masculine singular | zmartwiałem, -(e)m zmartwiał, zmartwiałeś, -(e)ś zmartwiał |
| feminine singular | zmartwiałam, -(e)m zmartwiała, zmartwiałaś, -(e)ś zmartwiała |
| neuter singular | zmartwiałom, -(e)m zmartwiało, zmartwiałoś, -(e)ś zmartwiało |
| plural | zmartwieliśmy, -(e)śmy zmartwieli, zmartwiałyśmy, -(e)śmy zmartwiały, zmartwieliście, -(e)ście zmartwieli, zmartwiałyście, -(e)ście zmartwiały |
imperative
| 3rd person singular | niech zmartwieje |
|---|---|
| 3rd person plural | niech zmartwieją |
conditional
| 3rd person singular | zmartwiałby, by zmartwiał, zmartwiałaby, by zmartwiała, zmartwiałoby, by zmartwiało |
|---|---|
| 3rd person plural | zmartwieliby, by zmartwieli, zmartwiałyby, by zmartwiały |
| masculine singular | zmartwiałbym, bym zmartwiał, zmartwiałbyś, byś zmartwiał |
| feminine singular | zmartwiałabym, bym zmartwiała, zmartwiałabyś, byś zmartwiała |
| neuter singular | zmartwiałobym, bym zmartwiało, zmartwiałobyś, byś zmartwiało |
| plural | zmartwielibyśmy, byśmy zmartwieli, zmartwiałybyśmy, byśmy zmartwiały, zmartwielibyście, byście zmartwieli, zmartwiałybyście, byście zmartwiały |
Other forms
- martwiećimperfective
- zmartwiećinfinitive
- zmartwiejęfuture · singular
- zmartwiejemyfuture · plural
- zmartwiejeszfuture · singular
- zmartwiejeciefuture · plural
- zmartwieje sięfuture · impersonal
- zmartwianoimpersonal · past
- zmartwiano byconditional · impersonal
- niech zmartwiejęimperative · singular
- zmartwiejmyimperative · plural
- zmartwiejimperative · singular
- zmartwiejcieimperative · plural
- zmartwiawszyadverbial · anterior · participle
- zmartwienienoun-from-verb