Skip to main content

zmartwićPolish conjugation

to disturb, to trouble, to worry//ˈzmar.tfit͡ɕ//

Aspect partner: martwić

future

3rd person singularzmartwi
3rd person pluralzmartwią

past

3rd person singularzmartwił, zmartwiła, zmartwiło
3rd person pluralzmartwili, zmartwiły
masculine singularzmartwiłem, -(e)m zmartwił, zmartwiłeś, -(e)ś zmartwił
feminine singularzmartwiłam, -(e)m zmartwiła, zmartwiłaś, -(e)ś zmartwiła
neuter singularzmartwiłom, -(e)m zmartwiło, zmartwiłoś, -(e)ś zmartwiło
pluralzmartwiliśmy, -(e)śmy zmartwili, zmartwiłyśmy, -(e)śmy zmartwiły, zmartwiliście, -(e)ście zmartwili, zmartwiłyście, -(e)ście zmartwiły

imperative

3rd person singularniech zmartwi
3rd person pluralniech zmartwią

conditional

3rd person singularzmartwiłby, by zmartwił, zmartwiłaby, by zmartwiła, zmartwiłoby, by zmartwiło
3rd person pluralzmartwiliby, by zmartwili, zmartwiłyby, by zmartwiły
masculine singularzmartwiłbym, bym zmartwił, zmartwiłbyś, byś zmartwił
feminine singularzmartwiłabym, bym zmartwiła, zmartwiłabyś, byś zmartwiła
neuter singularzmartwiłobym, bym zmartwiło, zmartwiłobyś, byś zmartwiło
pluralzmartwilibyśmy, byśmy zmartwili, zmartwiłybyśmy, byśmy zmartwiły, zmartwilibyście, byście zmartwili, zmartwiłybyście, byście zmartwiły

Other forms

  • martwićimperfective
  • zmartwićinfinitive
  • zmartwięfuture · singular
  • zmartwimyfuture · plural
  • zmartwiszfuture · singular
  • zmartwiciefuture · plural
  • zmartwi sięfuture · impersonal
  • zmartwionoimpersonal · past
  • zmartwiono byconditional · impersonal
  • niech zmartwięimperative · singular
  • zmartwmyimperative · plural
  • zmartwimperative · singular
  • zmartwcieimperative · plural
  • zmartwionyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • zmartwionaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • zmartwioneadjectival · neuter · participle · passive · singular