zmarniećPolish conjugation
“to languish, to wither, to waste away”//ˈzmar.ɲɛt͡ɕ//
Aspect partner: marnieć
future
| 3rd person singular | zmarnieje |
|---|---|
| 3rd person plural | zmarnieją |
past
| 3rd person singular | zmarniał, zmarniała, zmarniało |
|---|---|
| 3rd person plural | zmarnieli, zmarniały |
| masculine singular | zmarniałem, -(e)m zmarniał, zmarniałeś, -(e)ś zmarniał |
| feminine singular | zmarniałam, -(e)m zmarniała, zmarniałaś, -(e)ś zmarniała |
| neuter singular | zmarniałom, -(e)m zmarniało, zmarniałoś, -(e)ś zmarniało |
| plural | zmarnieliśmy, -(e)śmy zmarnieli, zmarniałyśmy, -(e)śmy zmarniały, zmarnieliście, -(e)ście zmarnieli, zmarniałyście, -(e)ście zmarniały |
imperative
| 3rd person singular | niech zmarnieje |
|---|---|
| 3rd person plural | niech zmarnieją |
conditional
| 3rd person singular | zmarniałby, by zmarniał, zmarniałaby, by zmarniała, zmarniałoby, by zmarniało |
|---|---|
| 3rd person plural | zmarnieliby, by zmarnieli, zmarniałyby, by zmarniały |
| masculine singular | zmarniałbym, bym zmarniał, zmarniałbyś, byś zmarniał |
| feminine singular | zmarniałabym, bym zmarniała, zmarniałabyś, byś zmarniała |
| neuter singular | zmarniałobym, bym zmarniało, zmarniałobyś, byś zmarniało |
| plural | zmarnielibyśmy, byśmy zmarnieli, zmarniałybyśmy, byśmy zmarniały, zmarnielibyście, byście zmarnieli, zmarniałybyście, byście zmarniały |
Other forms
- marniećimperfective
- zmarniećinfinitive
- zmarniejęfuture · singular
- zmarniejemyfuture · plural
- zmarniejeszfuture · singular
- zmarniejeciefuture · plural
- zmarnieje sięfuture · impersonal
- zmarnianoimpersonal · past
- zmarniano byconditional · impersonal
- niech zmarniejęimperative · singular
- zmarniejmyimperative · plural
- zmarniejimperative · singular
- zmarniejcieimperative · plural
- zmarniawszyadverbial · anterior · participle
- zmarnienienoun-from-verb