zhańbićPolish conjugation
“to dishonour, to disgrace, to discredit”//ˈsxaɲ.bit͡ɕ//
Aspect partner: hańbić
future
| 3rd person singular | zhańbi |
|---|---|
| 3rd person plural | zhańbią |
past
| 3rd person singular | zhańbił, zhańbiła, zhańbiło |
|---|---|
| 3rd person plural | zhańbili, zhańbiły |
| masculine singular | zhańbiłem, -(e)m zhańbił, zhańbiłeś, -(e)ś zhańbił |
| feminine singular | zhańbiłam, -(e)m zhańbiła, zhańbiłaś, -(e)ś zhańbiła |
| neuter singular | zhańbiłom, -(e)m zhańbiło, zhańbiłoś, -(e)ś zhańbiło |
| plural | zhańbiliśmy, -(e)śmy zhańbili, zhańbiłyśmy, -(e)śmy zhańbiły, zhańbiliście, -(e)ście zhańbili, zhańbiłyście, -(e)ście zhańbiły |
imperative
| 3rd person singular | niech zhańbi |
|---|---|
| 3rd person plural | niech zhańbią |
conditional
| 3rd person singular | zhańbiłby, by zhańbił, zhańbiłaby, by zhańbiła, zhańbiłoby, by zhańbiło |
|---|---|
| 3rd person plural | zhańbiliby, by zhańbili, zhańbiłyby, by zhańbiły |
| masculine singular | zhańbiłbym, bym zhańbił, zhańbiłbyś, byś zhańbił |
| feminine singular | zhańbiłabym, bym zhańbiła, zhańbiłabyś, byś zhańbiła |
| neuter singular | zhańbiłobym, bym zhańbiło, zhańbiłobyś, byś zhańbiło |
| plural | zhańbilibyśmy, byśmy zhańbili, zhańbiłybyśmy, byśmy zhańbiły, zhańbilibyście, byście zhańbili, zhańbiłybyście, byście zhańbiły |
Other forms
- hańbićimperfective
- zhańbićinfinitive
- zhańbięfuture · singular
- zhańbimyfuture · plural
- zhańbiszfuture · singular
- zhańbiciefuture · plural
- zhańbi sięfuture · impersonal
- zhańbionoimpersonal · past
- zhańbiono byconditional · impersonal
- niech zhańbięimperative · singular
- zhańbijmyimperative · plural
- zhańbijimperative · singular
- zhańbijcieimperative · plural
- zhańbiwszyadverbial · anterior · participle
- zhańbienienoun-from-verb