zgubićPolish conjugation

to lose, to misplace//ˈzɡu.bit͡ɕ//

Aspect partner: gubić

future

3rd person singularzgubi
3rd person pluralzgubią

past

3rd person singularzgubił, zgubiła, zgubiło
3rd person pluralzgubili, zgubiły
masculine singularzgubiłem, -(e)m zgubił, zgubiłeś, -(e)ś zgubił
feminine singularzgubiłam, -(e)m zgubiła, zgubiłaś, -(e)ś zgubiła
neuter singularzgubiłom, -(e)m zgubiło, zgubiłoś, -(e)ś zgubiło
pluralzgubiliśmy, -(e)śmy zgubili, zgubiłyśmy, -(e)śmy zgubiły, zgubiliście, -(e)ście zgubili, zgubiłyście, -(e)ście zgubiły

imperative

3rd person singularniech zgubi
3rd person pluralniech zgubią

conditional

3rd person singularzgubiłby, by zgubił, zgubiłaby, by zgubiła, zgubiłoby, by zgubiło
3rd person pluralzgubiliby, by zgubili, zgubiłyby, by zgubiły
masculine singularzgubiłbym, bym zgubił, zgubiłbyś, byś zgubił
feminine singularzgubiłabym, bym zgubiła, zgubiłabyś, byś zgubiła
neuter singularzgubiłobym, bym zgubiło, zgubiłobyś, byś zgubiło
pluralzgubilibyśmy, byśmy zgubili, zgubiłybyśmy, byśmy zgubiły, zgubilibyście, byście zgubili, zgubiłybyście, byście zgubiły

Other forms

  • gubićimperfective
  • zgubićinfinitive
  • zgubięfuture · singular
  • zgubimyfuture · plural
  • zgubiszfuture · singular
  • zgubiciefuture · plural
  • zgubi sięfuture · impersonal
  • zgubionoimpersonal · past
  • zgubiono byconditional · impersonal
  • niech zgubięimperative · singular
  • zgubmyimperative · plural
  • zgubimperative · singular
  • zgubcieimperative · plural
  • zgubionyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • zgubionaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • zgubioneadjectival · neuter · participle · passive · singular