zgłupiećPolish conjugation
“to become stupid, to go daffy, to grow stupid”//ˈzɡwu.pjɛt͡ɕ//
Aspect partner: głupieć
future
| 3rd person singular | zgłupieje |
|---|---|
| 3rd person plural | zgłupieją |
past
| 3rd person singular | zgłupiał, zgłupiała, zgłupiało |
|---|---|
| 3rd person plural | zgłupieli, zgłupiały |
| masculine singular | zgłupiałem, -(e)m zgłupiał, zgłupiałeś, -(e)ś zgłupiał |
| feminine singular | zgłupiałam, -(e)m zgłupiała, zgłupiałaś, -(e)ś zgłupiała |
| neuter singular | zgłupiałom, -(e)m zgłupiało, zgłupiałoś, -(e)ś zgłupiało |
| plural | zgłupieliśmy, -(e)śmy zgłupieli, zgłupiałyśmy, -(e)śmy zgłupiały, zgłupieliście, -(e)ście zgłupieli, zgłupiałyście, -(e)ście zgłupiały |
imperative
| 3rd person singular | niech zgłupieje |
|---|---|
| 3rd person plural | niech zgłupieją |
conditional
| 3rd person singular | zgłupiałby, by zgłupiał, zgłupiałaby, by zgłupiała, zgłupiałoby, by zgłupiało |
|---|---|
| 3rd person plural | zgłupieliby, by zgłupieli, zgłupiałyby, by zgłupiały |
| masculine singular | zgłupiałbym, bym zgłupiał, zgłupiałbyś, byś zgłupiał |
| feminine singular | zgłupiałabym, bym zgłupiała, zgłupiałabyś, byś zgłupiała |
| neuter singular | zgłupiałobym, bym zgłupiało, zgłupiałobyś, byś zgłupiało |
| plural | zgłupielibyśmy, byśmy zgłupieli, zgłupiałybyśmy, byśmy zgłupiały, zgłupielibyście, byście zgłupieli, zgłupiałybyście, byście zgłupiały |
Other forms
- głupiećimperfective
- zgłupiećinfinitive
- zgłupiejęfuture · singular
- zgłupiejemyfuture · plural
- zgłupiejeszfuture · singular
- zgłupiejeciefuture · plural
- zgłupieje sięfuture · impersonal
- zgłupianoimpersonal · past
- zgłupiano byconditional · impersonal
- niech zgłupiejęimperative · singular
- zgłupiejmyimperative · plural
- zgłupiejimperative · singular
- zgłupiejcieimperative · plural
- zgłupiawszyadverbial · anterior · participle
- zgłupienienoun-from-verb