Skip to main content

zeznaćPolish conjugation

to testify, to depose//ˈzɛ.znat͡ɕ/ | /ˈzɛz.nat͡ɕ//

Aspect partner: zeznawać

future

3rd person singularzezna
3rd person pluralzeznają

past

3rd person singularzeznał, zeznała, zeznało
3rd person pluralzeznali, zeznały
masculine singularzeznałem, -(e)m zeznał, zeznałeś, -(e)ś zeznał
feminine singularzeznałam, -(e)m zeznała, zeznałaś, -(e)ś zeznała
neuter singularzeznałom, -(e)m zeznało, zeznałoś, -(e)ś zeznało
pluralzeznaliśmy, -(e)śmy zeznali, zeznałyśmy, -(e)śmy zeznały, zeznaliście, -(e)ście zeznali, zeznałyście, -(e)ście zeznały

imperative

3rd person singularniech zezna
3rd person pluralniech zeznają

conditional

3rd person singularzeznałby, by zeznał, zeznałaby, by zeznała, zeznałoby, by zeznało
3rd person pluralzeznaliby, by zeznali, zeznałyby, by zeznały
masculine singularzeznałbym, bym zeznał, zeznałbyś, byś zeznał
feminine singularzeznałabym, bym zeznała, zeznałabyś, byś zeznała
neuter singularzeznałobym, bym zeznało, zeznałobyś, byś zeznało
pluralzeznalibyśmy, byśmy zeznali, zeznałybyśmy, byśmy zeznały, zeznalibyście, byście zeznali, zeznałybyście, byście zeznały

Other forms

  • zeznawaćimperfective
  • zeznaćinfinitive
  • zeznamfuture · singular
  • zeznamyfuture · plural
  • zeznaszfuture · singular
  • zeznaciefuture · plural
  • zezna sięfuture · impersonal
  • zeznanoimpersonal · past
  • zeznano byconditional · impersonal
  • niech zeznamimperative · singular
  • zeznajmyimperative · plural
  • zeznajimperative · singular
  • zeznajcieimperative · plural
  • zeznanyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • zeznanaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • zeznaneadjectival · neuter · participle · passive · singular