zdurniećPolish conjugation
“to become stupid, to go daffy, to grow stupid”//ˈzdur.ɲɛt͡ɕ//
Aspect partner: durnieć
future
| 3rd person singular | zdurnieje |
|---|---|
| 3rd person plural | zdurnieją |
past
| 3rd person singular | zdurniał, zdurniała, zdurniało |
|---|---|
| 3rd person plural | zdurnieli, zdurniały |
| masculine singular | zdurniałem, -(e)m zdurniał, zdurniałeś, -(e)ś zdurniał |
| feminine singular | zdurniałam, -(e)m zdurniała, zdurniałaś, -(e)ś zdurniała |
| neuter singular | zdurniałom, -(e)m zdurniało, zdurniałoś, -(e)ś zdurniało |
| plural | zdurnieliśmy, -(e)śmy zdurnieli, zdurniałyśmy, -(e)śmy zdurniały, zdurnieliście, -(e)ście zdurnieli, zdurniałyście, -(e)ście zdurniały |
imperative
| 3rd person singular | niech zdurnieje |
|---|---|
| 3rd person plural | niech zdurnieją |
conditional
| 3rd person singular | zdurniałby, by zdurniał, zdurniałaby, by zdurniała, zdurniałoby, by zdurniało |
|---|---|
| 3rd person plural | zdurnieliby, by zdurnieli, zdurniałyby, by zdurniały |
| masculine singular | zdurniałbym, bym zdurniał, zdurniałbyś, byś zdurniał |
| feminine singular | zdurniałabym, bym zdurniała, zdurniałabyś, byś zdurniała |
| neuter singular | zdurniałobym, bym zdurniało, zdurniałobyś, byś zdurniało |
| plural | zdurnielibyśmy, byśmy zdurnieli, zdurniałybyśmy, byśmy zdurniały, zdurnielibyście, byście zdurnieli, zdurniałybyście, byście zdurniały |
Other forms
- durniećimperfective
- zdurniećinfinitive
- zdurniejęfuture · singular
- zdurniejemyfuture · plural
- zdurniejeszfuture · singular
- zdurniejeciefuture · plural
- zdurnieje sięfuture · impersonal
- zdurnianoimpersonal · past
- zdurniano byconditional · impersonal
- niech zdurniejęimperative · singular
- zdurniejmyimperative · plural
- zdurniejimperative · singular
- zdurniejcieimperative · plural
- zdurniawszyadverbial · anterior · participle
- zdurnienienoun-from-verb