zdumiećPolish conjugation
“to astonish, to amaze”//ˈzdu.mjɛt͡ɕ//
Aspect partner: zdumiewać
future
| 3rd person singular | zdumieje |
|---|---|
| 3rd person plural | zdumieją |
past
| 3rd person singular | zdumiał, zdumiała, zdumiało |
|---|---|
| 3rd person plural | zdumieli, zdumiały |
| masculine singular | zdumiałem, -(e)m zdumiał, zdumiałeś, -(e)ś zdumiał |
| feminine singular | zdumiałam, -(e)m zdumiała, zdumiałaś, -(e)ś zdumiała |
| neuter singular | zdumiałom, -(e)m zdumiało, zdumiałoś, -(e)ś zdumiało |
| plural | zdumieliśmy, -(e)śmy zdumieli, zdumiałyśmy, -(e)śmy zdumiały, zdumieliście, -(e)ście zdumieli, zdumiałyście, -(e)ście zdumiały |
imperative
| 3rd person singular | niech zdumieje |
|---|---|
| 3rd person plural | niech zdumieją |
conditional
| 3rd person singular | zdumiałby, by zdumiał, zdumiałaby, by zdumiała, zdumiałoby, by zdumiało |
|---|---|
| 3rd person plural | zdumieliby, by zdumieli, zdumiałyby, by zdumiały |
| masculine singular | zdumiałbym, bym zdumiał, zdumiałbyś, byś zdumiał |
| feminine singular | zdumiałabym, bym zdumiała, zdumiałabyś, byś zdumiała |
| neuter singular | zdumiałobym, bym zdumiało, zdumiałobyś, byś zdumiało |
| plural | zdumielibyśmy, byśmy zdumieli, zdumiałybyśmy, byśmy zdumiały, zdumielibyście, byście zdumieli, zdumiałybyście, byście zdumiały |
Other forms
- zdumiewaćimperfective
- zdumiećinfinitive
- zdumiejęfuture · singular
- zdumiejemyfuture · plural
- zdumiejeszfuture · singular
- zdumiejeciefuture · plural
- zdumieje sięfuture · impersonal
- zdumianoimpersonal · past
- zdumiano byconditional · impersonal
- niech zdumiejęimperative · singular
- zdumiejmyimperative · plural
- zdumiejimperative · singular
- zdumiejcieimperative · plural
- zdumianyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- zdumianaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- zdumianeadjectival · neuter · participle · passive · singular