zdębiećPolish conjugation
“to be poleaxed, to be struck dumb”//ˈzdɛm.bjɛt͡ɕ//
Aspect partner: dębieć
future
| 3rd person singular | zdębieje |
|---|---|
| 3rd person plural | zdębieją |
past
| 3rd person singular | zdębiał, zdębiała, zdębiało |
|---|---|
| 3rd person plural | zdębieli, zdębiały |
| masculine singular | zdębiałem, -(e)m zdębiał, zdębiałeś, -(e)ś zdębiał |
| feminine singular | zdębiałam, -(e)m zdębiała, zdębiałaś, -(e)ś zdębiała |
| neuter singular | zdębiałom, -(e)m zdębiało, zdębiałoś, -(e)ś zdębiało |
| plural | zdębieliśmy, -(e)śmy zdębieli, zdębiałyśmy, -(e)śmy zdębiały, zdębieliście, -(e)ście zdębieli, zdębiałyście, -(e)ście zdębiały |
imperative
| 3rd person singular | niech zdębieje |
|---|---|
| 3rd person plural | niech zdębieją |
conditional
| 3rd person singular | zdębiałby, by zdębiał, zdębiałaby, by zdębiała, zdębiałoby, by zdębiało |
|---|---|
| 3rd person plural | zdębieliby, by zdębieli, zdębiałyby, by zdębiały |
| masculine singular | zdębiałbym, bym zdębiał, zdębiałbyś, byś zdębiał |
| feminine singular | zdębiałabym, bym zdębiała, zdębiałabyś, byś zdębiała |
| neuter singular | zdębiałobym, bym zdębiało, zdębiałobyś, byś zdębiało |
| plural | zdębielibyśmy, byśmy zdębieli, zdębiałybyśmy, byśmy zdębiały, zdębielibyście, byście zdębieli, zdębiałybyście, byście zdębiały |
Other forms
- dębiećimperfective
- zdębiećinfinitive
- zdębiejęfuture · singular
- zdębiejemyfuture · plural
- zdębiejeszfuture · singular
- zdębiejeciefuture · plural
- zdębieje sięfuture · impersonal
- zdębianoimpersonal · past
- zdębiano byconditional · impersonal
- niech zdębiejęimperative · singular
- zdębiejmyimperative · plural
- zdębiejimperative · singular
- zdębiejcieimperative · plural
- zdębiawszyadverbial · anterior · participle
- zdębienienoun-from-verb