zbutwiećPolish conjugation
“to decay completely, to rot”//ˈzbu.tfjɛt͡ɕ/ | [ˈzbu.tfjɛt͡ɕ]/
Aspect partner: butwieć
future
| 3rd person singular | zbutwieje |
|---|---|
| 3rd person plural | zbutwieją |
past
| 3rd person singular | zbutwiał, zbutwiała, zbutwiało |
|---|---|
| 3rd person plural | zbutwieli, zbutwiały |
| masculine singular | zbutwiałem, -(e)m zbutwiał, zbutwiałeś, -(e)ś zbutwiał |
| feminine singular | zbutwiałam, -(e)m zbutwiała, zbutwiałaś, -(e)ś zbutwiała |
| neuter singular | zbutwiałom, -(e)m zbutwiało, zbutwiałoś, -(e)ś zbutwiało |
| plural | zbutwieliśmy, -(e)śmy zbutwieli, zbutwiałyśmy, -(e)śmy zbutwiały, zbutwieliście, -(e)ście zbutwieli, zbutwiałyście, -(e)ście zbutwiały |
imperative
| 3rd person singular | niech zbutwieje |
|---|---|
| 3rd person plural | niech zbutwieją |
conditional
| 3rd person singular | zbutwiałby, by zbutwiał, zbutwiałaby, by zbutwiała, zbutwiałoby, by zbutwiało |
|---|---|
| 3rd person plural | zbutwieliby, by zbutwieli, zbutwiałyby, by zbutwiały |
| masculine singular | zbutwiałbym, bym zbutwiał, zbutwiałbyś, byś zbutwiał |
| feminine singular | zbutwiałabym, bym zbutwiała, zbutwiałabyś, byś zbutwiała |
| neuter singular | zbutwiałobym, bym zbutwiało, zbutwiałobyś, byś zbutwiało |
| plural | zbutwielibyśmy, byśmy zbutwieli, zbutwiałybyśmy, byśmy zbutwiały, zbutwielibyście, byście zbutwieli, zbutwiałybyście, byście zbutwiały |
Other forms
- butwiećimperfective
- zbutwiećinfinitive
- zbutwiejęfuture · singular
- zbutwiejemyfuture · plural
- zbutwiejeszfuture · singular
- zbutwiejeciefuture · plural
- zbutwieje sięfuture · impersonal
- zbutwianoimpersonal · past
- zbutwiano byconditional · impersonal
- niech zbutwiejęimperative · singular
- zbutwiejmyimperative · plural
- zbutwiejimperative · singular
- zbutwiejcieimperative · plural
- zbutwiawszyadverbial · anterior · participle
- zbutwienienoun-from-verb