zbrukaćPolish conjugation
“to soil (to stain or mar, as with infamy or disgrace; to tarnish; to sully)”//ˈzbru.kat͡ɕ//
Aspect partner: brukać
future
| 3rd person singular | zbruka |
|---|---|
| 3rd person plural | zbrukają |
past
| 3rd person singular | zbrukał, zbrukała, zbrukało |
|---|---|
| 3rd person plural | zbrukali, zbrukały |
| masculine singular | zbrukałeś, -(e)ś zbrukał, zbrukałem, -(e)m zbrukał |
| feminine singular | zbrukałaś, -(e)ś zbrukała, zbrukałam, -(e)m zbrukała |
| neuter singular | zbrukałoś, -(e)ś zbrukało, zbrukałom, -(e)m zbrukało |
| plural | zbrukaliśmy, -(e)śmy zbrukali, zbrukałyśmy, -(e)śmy zbrukały, zbrukaliście, -(e)ście zbrukali, zbrukałyście, -(e)ście zbrukały |
imperative
| 3rd person singular | niech zbruka |
|---|---|
| 3rd person plural | niech zbrukają |
conditional
| 3rd person singular | zbrukałby, by zbrukał, zbrukałaby, by zbrukała, zbrukałoby, by zbrukało |
|---|---|
| 3rd person plural | zbrukaliby, by zbrukali, zbrukałyby, by zbrukały |
| masculine singular | zbrukałbym, bym zbrukał, zbrukałbyś, byś zbrukał |
| feminine singular | zbrukałabym, bym zbrukała, zbrukałabyś, byś zbrukała |
| neuter singular | zbrukałobym, bym zbrukało, zbrukałobyś, byś zbrukało |
| plural | zbrukalibyśmy, byśmy zbrukali, zbrukałybyśmy, byśmy zbrukały, zbrukalibyście, byście zbrukali, zbrukałybyście, byście zbrukały |
Other forms
- zbrukanoimpersonal · past
- zbrukano byconditional · impersonal
- niech zbrukamimperative · singular
- zbrukajmyimperative · plural
- zbrukajimperative · singular
- zbrukajcieimperative · plural
- zbrukanyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- zbrukanaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- brukaćimperfective
- zbrukaćinfinitive
- zbrukamfuture · singular
- zbrukamyfuture · plural
- zbrukaszfuture · singular
- zbrukaciefuture · plural
- zbruka sięfuture · impersonal
- zbrukaneadjectival · neuter · participle · passive · singular