zbłaźnićPolish conjugation
“to make a fool of oneself”//ˈzbwaʑ.ɲit͡ɕ//
Aspect partner: błaźnić
future
| 3rd person singular | zbłaźni |
|---|---|
| 3rd person plural | zbłaźnią |
past
| 3rd person singular | zbłaźnił, zbłaźniła, zbłaźniło |
|---|---|
| 3rd person plural | zbłaźnili, zbłaźniły |
| masculine singular | zbłaźniłem, -(e)m zbłaźnił, zbłaźniłeś, -(e)ś zbłaźnił |
| feminine singular | zbłaźniłam, -(e)m zbłaźniła, zbłaźniłaś, -(e)ś zbłaźniła |
| neuter singular | zbłaźniłom, -(e)m zbłaźniło, zbłaźniłoś, -(e)ś zbłaźniło |
| plural | zbłaźniliśmy, -(e)śmy zbłaźnili, zbłaźniłyśmy, -(e)śmy zbłaźniły, zbłaźniliście, -(e)ście zbłaźnili, zbłaźniłyście, -(e)ście zbłaźniły |
imperative
| 3rd person singular | niech zbłaźni |
|---|---|
| 3rd person plural | niech zbłaźnią |
conditional
| 3rd person singular | zbłaźniłby, by zbłaźnił, zbłaźniłaby, by zbłaźniła, zbłaźniłoby, by zbłaźniło |
|---|---|
| 3rd person plural | zbłaźniliby, by zbłaźnili, zbłaźniłyby, by zbłaźniły |
| masculine singular | zbłaźniłbym, bym zbłaźnił, zbłaźniłbyś, byś zbłaźnił |
| feminine singular | zbłaźniłabym, bym zbłaźniła, zbłaźniłabyś, byś zbłaźniła |
| neuter singular | zbłaźniłobym, bym zbłaźniło, zbłaźniłobyś, byś zbłaźniło |
| plural | zbłaźnilibyśmy, byśmy zbłaźnili, zbłaźniłybyśmy, byśmy zbłaźniły, zbłaźnilibyście, byście zbłaźnili, zbłaźniłybyście, byście zbłaźniły |
Other forms
- błaźnićimperfective
- zbłaźnićinfinitive
- zbłaźnięfuture · singular
- zbłaźnimyfuture · plural
- zbłaźniszfuture · singular
- zbłaźniciefuture · plural
- zbłaźni sięfuture · impersonal
- zbłaźnionoimpersonal · past
- zbłaźniono byconditional · impersonal
- niech zbłaźnięimperative · singular
- zbłaźnijmyimperative · plural
- zbłaźnijimperative · singular
- zbłaźnijcieimperative · plural
- zbłaźniwszyadverbial · anterior · participle
- zbłaźnienienoun-from-verb