zaistniećPolish conjugation
“to begin to exist, to come into being”//zaˈist.ɲɛt͡ɕ//
future
| 3rd person singular | zaistnieje |
|---|---|
| 3rd person plural | zaistnieją |
past
| 3rd person singular | zaistniał, zaistniała, zaistniało |
|---|---|
| 3rd person plural | zaistnieli, zaistniały |
| masculine singular | zaistniałem, -(e)m zaistniał, zaistniałeś, -(e)ś zaistniał |
| feminine singular | zaistniałam, -(e)m zaistniała, zaistniałaś, -(e)ś zaistniała |
| neuter singular | zaistniałom, -(e)m zaistniało, zaistniałoś, -(e)ś zaistniało |
| plural | zaistnieliśmy, -(e)śmy zaistnieli, zaistniałyśmy, -(e)śmy zaistniały, zaistnieliście, -(e)ście zaistnieli, zaistniałyście, -(e)ście zaistniały |
imperative
| 3rd person singular | niech zaistnieje |
|---|---|
| 3rd person plural | niech zaistnieją |
conditional
| 3rd person singular | zaistniałby, by zaistniał, zaistniałaby, by zaistniała, zaistniałoby, by zaistniało |
|---|---|
| 3rd person plural | zaistnieliby, by zaistnieli, zaistniałyby, by zaistniały |
| masculine singular | zaistniałbym, bym zaistniał, zaistniałbyś, byś zaistniał |
| feminine singular | zaistniałabym, bym zaistniała, zaistniałabyś, byś zaistniała |
| neuter singular | zaistniałobym, bym zaistniało, zaistniałobyś, byś zaistniało |
| plural | zaistnielibyśmy, byśmy zaistnieli, zaistniałybyśmy, byśmy zaistniały, zaistnielibyście, byście zaistnieli, zaistniałybyście, byście zaistniały |
Other forms
- zaistniećinfinitive
- zaistniejęfuture · singular
- zaistniejemyfuture · plural
- zaistniejeszfuture · singular
- zaistniejeciefuture · plural
- zaistnieje sięfuture · impersonal
- zaistnianoimpersonal · past
- zaistniano byconditional · impersonal
- niech zaistniejęimperative · singular
- zaistniejmyimperative · plural
- zaistniejimperative · singular
- zaistniejcieimperative · plural
- zaistniawszyadverbial · anterior · participle
- zaistnienienoun-from-verb