zaczaićPolish conjugation
“to lie in wait, to lurk”//zaˈt͡ʂa.it͡ɕ/ | /zaˈt͡ʂa.it͡ɕ//
Aspect partner: zaczajać
future
| 3rd person singular | zaczai |
|---|---|
| 3rd person plural | zaczają |
past
| 3rd person singular | zaczaił, zaczaiła, zaczaiło |
|---|---|
| 3rd person plural | zaczaili, zaczaiły |
| masculine singular | zaczaiłem, -(e)m zaczaił, zaczaiłeś, -(e)ś zaczaił |
| feminine singular | zaczaiłam, -(e)m zaczaiła, zaczaiłaś, -(e)ś zaczaiła |
| neuter singular | zaczaiłom, -(e)m zaczaiło, zaczaiłoś, -(e)ś zaczaiło |
| plural | zaczailiśmy, -(e)śmy zaczaili, zaczaiłyśmy, -(e)śmy zaczaiły, zaczailiście, -(e)ście zaczaili, zaczaiłyście, -(e)ście zaczaiły |
imperative
| 3rd person singular | niech zaczai |
|---|---|
| 3rd person plural | niech zaczają |
conditional
| 3rd person singular | zaczaiłby, by zaczaił, zaczaiłaby, by zaczaiła, zaczaiłoby, by zaczaiło |
|---|---|
| 3rd person plural | zaczailiby, by zaczaili, zaczaiłyby, by zaczaiły |
| masculine singular | zaczaiłbym, bym zaczaił, zaczaiłbyś, byś zaczaił |
| feminine singular | zaczaiłabym, bym zaczaiła, zaczaiłabyś, byś zaczaiła |
| neuter singular | zaczaiłobym, bym zaczaiło, zaczaiłobyś, byś zaczaiło |
| plural | zaczailibyśmy, byśmy zaczaili, zaczaiłybyśmy, byśmy zaczaiły, zaczailibyście, byście zaczaili, zaczaiłybyście, byście zaczaiły |
Other forms
- zaczajaćimperfective
- zaczaićinfinitive
- zaczajęfuture · singular
- zaczaimyfuture · plural
- zaczaiszfuture · singular
- zaczaiciefuture · plural
- zaczai sięfuture · impersonal
- zaczajonoimpersonal · past
- zaczajono byconditional · impersonal
- niech zaczajęimperative · singular
- zaczajmyimperative · plural
- zaczajimperative · singular
- zaczajcieimperative · plural
- zaczaiwszyadverbial · anterior · participle
- zaczajenienoun-from-verb