złupićPolish conjugation
“to sack, to plunder”//ˈzwu.pit͡ɕ//
Aspect partner: łupić
future
| 3rd person singular | złupi |
|---|---|
| 3rd person plural | złupią |
past
| 3rd person singular | złupił, złupiła, złupiło |
|---|---|
| 3rd person plural | złupili, złupiły |
| masculine singular | złupiłem, -(e)m złupił, złupiłeś, -(e)ś złupił |
| feminine singular | złupiłam, -(e)m złupiła, złupiłaś, -(e)ś złupiła |
| neuter singular | złupiłom, -(e)m złupiło, złupiłoś, -(e)ś złupiło |
| plural | złupiliśmy, -(e)śmy złupili, złupiłyśmy, -(e)śmy złupiły, złupiliście, -(e)ście złupili, złupiłyście, -(e)ście złupiły |
imperative
| 3rd person singular | niech złupi |
|---|---|
| 3rd person plural | niech złupią |
conditional
| 3rd person singular | złupiłby, by złupił, złupiłaby, by złupiła, złupiłoby, by złupiło |
|---|---|
| 3rd person plural | złupiliby, by złupili, złupiłyby, by złupiły |
| masculine singular | złupiłbym, bym złupił, złupiłbyś, byś złupił |
| feminine singular | złupiłabym, bym złupiła, złupiłabyś, byś złupiła |
| neuter singular | złupiłobym, bym złupiło, złupiłobyś, byś złupiło |
| plural | złupilibyśmy, byśmy złupili, złupiłybyśmy, byśmy złupiły, złupilibyście, byście złupili, złupiłybyście, byście złupiły |
Other forms
- łupićimperfective
- złupićinfinitive
- złupięfuture · singular
- złupimyfuture · plural
- złupiszfuture · singular
- złupiciefuture · plural
- złupi sięfuture · impersonal
- złupionoimpersonal · past
- złupiono byconditional · impersonal
- niech złupięimperative · singular
- złupmyimperative · plural
- złupimperative · singular
- złupcieimperative · plural
- złupionyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- złupionaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- złupioneadjectival · neuter · participle · passive · singular