złamaćPolish conjugation
“to break, to snap; to break a thin, brittle object into pieces”//ˈzwa.mat͡ɕ//
Aspect partner: łamać
future
| 3rd person singular | złamie |
|---|---|
| 3rd person plural | złamią |
past
| 3rd person singular | złamał, złamała, złamało |
|---|---|
| 3rd person plural | złamali, złamały |
| masculine singular | złamałem, -(e)m złamał, złamałeś, -(e)ś złamał |
| feminine singular | złamałam, -(e)m złamała, złamałaś, -(e)ś złamała |
| neuter singular | złamałom, -(e)m złamało, złamałoś, -(e)ś złamało |
| plural | złamaliśmy, -(e)śmy złamali, złamałyśmy, -(e)śmy złamały, złamaliście, -(e)ście złamali, złamałyście, -(e)ście złamały |
imperative
| 3rd person singular | niech złamie |
|---|---|
| 3rd person plural | niech złamią |
conditional
| 3rd person singular | złamałby, by złamał, złamałaby, by złamała, złamałoby, by złamało |
|---|---|
| 3rd person plural | złamaliby, by złamali, złamałyby, by złamały |
| masculine singular | złamałbym, bym złamał, złamałbyś, byś złamał |
| feminine singular | złamałabym, bym złamała, złamałabyś, byś złamała |
| neuter singular | złamałobym, bym złamało, złamałobyś, byś złamało |
| plural | złamalibyśmy, byśmy złamali, złamałybyśmy, byśmy złamały, złamalibyście, byście złamali, złamałybyście, byście złamały |
Other forms
- łamaćimperfective
- złamaćinfinitive
- złamięfuture · singular
- złamiemyfuture · plural
- złamieszfuture · singular
- złamieciefuture · plural
- złamie sięfuture · impersonal
- złamanoimpersonal · past
- złamano byconditional · impersonal
- niech złamięimperative · singular
- złammyimperative · plural
- złamimperative · singular
- złamcieimperative · plural
- złamanyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- złamanaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- złamaneadjectival · neuter · participle · passive · singular