wystarczyćPolish conjugation

to suffice, to be enough, to do (to occur in sufficient quantity or degree)//vɘˈstar.t͡ʂɘt͡ɕ/ | /vɨˈstar.t͡ʂɨt͡ɕ//

Aspect partner: wystarczać

future

3rd person singularwystarczy
3rd person pluralwystarczą

past

3rd person singularwystarczył, wystarczyła, wystarczyło
3rd person pluralwystarczyli, wystarczyły
masculine singularwystarczyłem, -(e)m wystarczył, wystarczyłeś, -(e)ś wystarczył
feminine singularwystarczyłam, -(e)m wystarczyła, wystarczyłaś, -(e)ś wystarczyła
neuter singularwystarczyłom, -(e)m wystarczyło, wystarczyłoś, -(e)ś wystarczyło
pluralwystarczyliśmy, -(e)śmy wystarczyli, wystarczyłyśmy, -(e)śmy wystarczyły, wystarczyliście, -(e)ście wystarczyli, wystarczyłyście, -(e)ście wystarczyły

imperative

3rd person singularniech wystarczy
3rd person pluralniech wystarczą

conditional

3rd person singularwystarczyłby, by wystarczył, wystarczyłaby, by wystarczyła, wystarczyłoby, by wystarczyło
3rd person pluralwystarczyliby, by wystarczyli, wystarczyłyby, by wystarczyły
masculine singularwystarczyłbym, bym wystarczył, wystarczyłbyś, byś wystarczył
feminine singularwystarczyłabym, bym wystarczyła, wystarczyłabyś, byś wystarczyła
neuter singularwystarczyłobym, bym wystarczyło, wystarczyłobyś, byś wystarczyło
pluralwystarczylibyśmy, byśmy wystarczyli, wystarczyłybyśmy, byśmy wystarczyły, wystarczylibyście, byście wystarczyli, wystarczyłybyście, byście wystarczyły

Other forms

  • wystarczaćimperfective
  • wystarczyćinfinitive
  • wystarczęfuture · singular
  • wystarczymyfuture · plural
  • wystarczyszfuture · singular
  • wystarczyciefuture · plural
  • wystarczy sięfuture · impersonal
  • wystarczonoimpersonal · past
  • wystarczono byconditional · impersonal
  • niech wystarczęimperative · singular
  • wystarczmyimperative · plural
  • wystarczimperative · singular
  • wystarczcieimperative · plural
  • wystarczywszyadverbial · anterior · participle
  • wystarczenienoun-from-verb