wyprawićPolish conjugation
“to pack off, to send away”//vɘˈpra.vit͡ɕ//
Aspect partner: wyprawiać
future
| 3rd person singular | wyprawi |
|---|---|
| 3rd person plural | wyprawią |
past
| 3rd person singular | wyprawił, wyprawiła, wyprawiło |
|---|---|
| 3rd person plural | wyprawili, wyprawiły |
| masculine singular | wyprawiłem, -(e)m wyprawił, wyprawiłeś, -(e)ś wyprawił |
| feminine singular | wyprawiłam, -(e)m wyprawiła, wyprawiłaś, -(e)ś wyprawiła |
| neuter singular | wyprawiłom, -(e)m wyprawiło, wyprawiłoś, -(e)ś wyprawiło |
| plural | wyprawiliśmy, -(e)śmy wyprawili, wyprawiłyśmy, -(e)śmy wyprawiły, wyprawiliście, -(e)ście wyprawili, wyprawiłyście, -(e)ście wyprawiły |
imperative
| 3rd person singular | niech wyprawi |
|---|---|
| 3rd person plural | niech wyprawią |
conditional
| 3rd person singular | wyprawiłby, by wyprawił, wyprawiłaby, by wyprawiła, wyprawiłoby, by wyprawiło |
|---|---|
| 3rd person plural | wyprawiliby, by wyprawili, wyprawiłyby, by wyprawiły |
| masculine singular | wyprawiłbym, bym wyprawił, wyprawiłbyś, byś wyprawił |
| feminine singular | wyprawiłabym, bym wyprawiła, wyprawiłabyś, byś wyprawiła |
| neuter singular | wyprawiłobym, bym wyprawiło, wyprawiłobyś, byś wyprawiło |
| plural | wyprawilibyśmy, byśmy wyprawili, wyprawiłybyśmy, byśmy wyprawiły, wyprawilibyście, byście wyprawili, wyprawiłybyście, byście wyprawiły |
Other forms
- wyprawiaćimperfective
- wyprawićinfinitive
- wyprawięfuture · singular
- wyprawimyfuture · plural
- wyprawiszfuture · singular
- wyprawiciefuture · plural
- wyprawi sięfuture · impersonal
- wyprawionoimpersonal · past
- wyprawiono byconditional · impersonal
- niech wyprawięimperative · singular
- wyprawmyimperative · plural
- wyprawimperative · singular
- wyprawcieimperative · plural
- wyprawionyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- wyprawionaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- wyprawioneadjectival · neuter · participle · passive · singular