Skip to main content

wymusićPolish conjugation

to extort, to force (to wrest from an unwilling person by undue or illegal exercise of power or ingenuity)//vɘˈmu.ɕit͡ɕ//

Aspect partner: wymuszać

future

3rd person singularwymusi
3rd person pluralwymuszą

past

3rd person singularwymusił, wymusiła, wymusiło
3rd person pluralwymusili, wymusiły
masculine singularwymusiłem, -(e)m wymusił, wymusiłeś, -(e)ś wymusił
feminine singularwymusiłam, -(e)m wymusiła, wymusiłaś, -(e)ś wymusiła
neuter singularwymusiłom, -(e)m wymusiło, wymusiłoś, -(e)ś wymusiło
pluralwymusiliśmy, -(e)śmy wymusili, wymusiłyśmy, -(e)śmy wymusiły, wymusiliście, -(e)ście wymusili, wymusiłyście, -(e)ście wymusiły

imperative

3rd person singularniech wymusi
3rd person pluralniech wymuszą

conditional

3rd person singularwymusiłby, by wymusił, wymusiłaby, by wymusiła, wymusiłoby, by wymusiło
3rd person pluralwymusiliby, by wymusili, wymusiłyby, by wymusiły
masculine singularwymusiłbym, bym wymusił, wymusiłbyś, byś wymusił
feminine singularwymusiłabym, bym wymusiła, wymusiłabyś, byś wymusiła
neuter singularwymusiłobym, bym wymusiło, wymusiłobyś, byś wymusiło
pluralwymusilibyśmy, byśmy wymusili, wymusiłybyśmy, byśmy wymusiły, wymusilibyście, byście wymusili, wymusiłybyście, byście wymusiły

Other forms

  • wymuszaćimperfective
  • wymusićinfinitive
  • wymuszęfuture · singular
  • wymusimyfuture · plural
  • wymusiszfuture · singular
  • wymusiciefuture · plural
  • wymusi sięfuture · impersonal
  • wymuszonoimpersonal · past
  • wymuszono byconditional · impersonal
  • niech wymuszęimperative · singular
  • wymuśmyimperative · plural
  • wymuśimperative · singular
  • wymuścieimperative · plural
  • wymuszonyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • wymuszonaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • wymuszoneadjectival · neuter · participle · passive · singular