Skip to main content

wyminąćPolish conjugation

to go round, to bypass, to avoid//vɘˈmi.nɔɲt͡ɕ//

Aspect partner: wymijać

future

3rd person singularwyminie
3rd person pluralwyminą

past

3rd person singularwyminął, wyminęła, wyminęło
3rd person pluralwyminęli, wyminęły
masculine singularwyminąłem, -(e)m wyminął, wyminąłeś, -(e)ś wyminął
feminine singularwyminęłam, -(e)m wyminęła, wyminęłaś, -(e)ś wyminęła
neuter singularwyminęłom, -(e)m wyminęło, wyminęłoś, -(e)ś wyminęło
pluralwyminęliśmy, -(e)śmy wyminęli, wyminęłyśmy, -(e)śmy wyminęły, wyminęliście, -(e)ście wyminęli, wyminęłyście, -(e)ście wyminęły

imperative

3rd person singularniech wyminie
3rd person pluralniech wyminą

conditional

3rd person singularwyminąłby, by wyminął, wyminęłaby, by wyminęła, wyminęłoby, by wyminęło
3rd person pluralwyminęliby, by wyminęli, wyminęłyby, by wyminęły
masculine singularwyminąłbym, bym wyminął, wyminąłbyś, byś wyminął
feminine singularwyminęłabym, bym wyminęła, wyminęłabyś, byś wyminęła
neuter singularwyminęłobym, bym wyminęło, wyminęłobyś, byś wyminęło
pluralwyminęlibyśmy, byśmy wyminęli, wyminęłybyśmy, byśmy wyminęły, wyminęlibyście, byście wyminęli, wyminęłybyście, byście wyminęły

Other forms

  • wymijaćimperfective
  • wyminąćinfinitive
  • wyminęfuture · singular
  • wyminiemyfuture · plural
  • wyminieszfuture · singular
  • wyminieciefuture · plural
  • wyminie sięfuture · impersonal
  • wyminiętoimpersonal · past
  • wyminięto byconditional · impersonal
  • niech wyminęimperative · singular
  • wymińmyimperative · plural
  • wymińimperative · singular
  • wymińcieimperative · plural
  • wyminiętyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • wyminiętaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • wyminięteadjectival · neuter · participle · passive · singular