Skip to main content

wymócPolish conjugation

to force from (by demanding or by persuasion)//ˈvɘ.mut͡s//

Aspect partner: wymagać

future

3rd person singularwymoże
3rd person pluralwymogą

past

3rd person singularwymógł, wymogła, wymogło
3rd person pluralwymogli, wymogły
masculine singularwymogłem, -(e)m wymógł, wymogłeś, -(e)ś wymógł
feminine singularwymogłam, -(e)m wymogła, wymogłaś, -(e)ś wymogła
neuter singularwymogłom, -(e)m wymogło, wymogłoś, -(e)ś wymogło
pluralwymogliśmy, -(e)śmy wymogli, wymogłyśmy, -(e)śmy wymogły, wymogliście, -(e)ście wymogli, wymogłyście, -(e)ście wymogły

imperative

3rd person singularniech wymoże
3rd person pluralniech wymogą

conditional

3rd person singularwymógłby, by wymógł, wymogłaby, by wymogła, wymogłoby, by wymogło
3rd person pluralwymogliby, by wymogli, wymogłyby, by wymogły
masculine singularwymógłbym, bym wymógł, wymógłbyś, byś wymógł
feminine singularwymogłabym, bym wymogła, wymogłabyś, byś wymogła
neuter singularwymogłobym, bym wymogło, wymogłobyś, byś wymogło
pluralwymoglibyście, byście wymogli, wymogłybyście, byście wymogły, wymoglibyśmy, byśmy wymogli, wymogłybyśmy, byśmy wymogły

Other forms

  • wymagaćimperfective
  • wymócinfinitive
  • wymogęfuture · singular
  • wymożemyfuture · plural
  • wymożeszfuture · singular
  • wymożeciefuture · plural
  • wymoże sięfuture · impersonal
  • wymożonoimpersonal · past
  • wymożono byconditional · impersonal
  • niech wymogęimperative · singular
  • wymóżmyimperative · plural
  • wymóżimperative · singular
  • wymóżcieimperative · plural
  • wymożonyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • wymożonaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • wymożoneadjectival · neuter · participle · passive · singular