wyjałowiećPolish conjugation
“to become barren, to become infertile”//vɘ.jaˈwɔ.vjɛt͡ɕ//
Aspect partner: jałowieć
future
| 3rd person singular | wyjałowieje |
|---|---|
| 3rd person plural | wyjałowieją |
past
| 3rd person singular | wyjałowiał, wyjałowiała, wyjałowiało |
|---|---|
| 3rd person plural | wyjałowieli, wyjałowiały |
| masculine singular | wyjałowiałem, -(e)m wyjałowiał, wyjałowiałeś, -(e)ś wyjałowiał |
| feminine singular | wyjałowiałam, -(e)m wyjałowiała, wyjałowiałaś, -(e)ś wyjałowiała |
| neuter singular | wyjałowiałom, -(e)m wyjałowiało, wyjałowiałoś, -(e)ś wyjałowiało |
| plural | wyjałowieliśmy, -(e)śmy wyjałowieli, wyjałowiałyśmy, -(e)śmy wyjałowiały, wyjałowieliście, -(e)ście wyjałowieli, wyjałowiałyście, -(e)ście wyjałowiały |
imperative
| 3rd person singular | niech wyjałowieje |
|---|---|
| 3rd person plural | niech wyjałowieją |
conditional
| 3rd person singular | wyjałowiałby, by wyjałowiał, wyjałowiałaby, by wyjałowiała, wyjałowiałoby, by wyjałowiało |
|---|---|
| 3rd person plural | wyjałowieliby, by wyjałowieli, wyjałowiałyby, by wyjałowiały |
| masculine singular | wyjałowiałbym, bym wyjałowiał, wyjałowiałbyś, byś wyjałowiał |
| feminine singular | wyjałowiałabym, bym wyjałowiała, wyjałowiałabyś, byś wyjałowiała |
| neuter singular | wyjałowiałobym, bym wyjałowiało, wyjałowiałobyś, byś wyjałowiało |
| plural | wyjałowielibyśmy, byśmy wyjałowieli, wyjałowiałybyśmy, byśmy wyjałowiały, wyjałowielibyście, byście wyjałowieli, wyjałowiałybyście, byście wyjałowiały |
Other forms
- jałowiećimperfective
- wyjałowiećinfinitive
- wyjałowiejęfuture · singular
- wyjałowiejemyfuture · plural
- wyjałowiejeszfuture · singular
- wyjałowiejeciefuture · plural
- wyjałowieje sięfuture · impersonal
- wyjałowianoimpersonal · past
- wyjałowiano byconditional · impersonal
- niech wyjałowiejęimperative · singular
- wyjałowiejmyimperative · plural
- wyjałowiejimperative · singular
- wyjałowiejcieimperative · plural
- wyjałowiawszyadverbial · anterior · participle
- wyjałowienienoun-from-verb