wygubićPolish conjugation
“to eradicate, to exterminate, to uproot”//vɘˈɡu.bit͡ɕ//
future
| 3rd person singular | wygubi |
|---|---|
| 3rd person plural | wygubią |
past
| 3rd person singular | wygubił, wygubiła, wygubiło |
|---|---|
| 3rd person plural | wygubili, wygubiły |
| masculine singular | wygubiłem, -(e)m wygubił, wygubiłeś, -(e)ś wygubił |
| feminine singular | wygubiłam, -(e)m wygubiła, wygubiłaś, -(e)ś wygubiła |
| neuter singular | wygubiłom, -(e)m wygubiło, wygubiłoś, -(e)ś wygubiło |
| plural | wygubiliśmy, -(e)śmy wygubili, wygubiłyśmy, -(e)śmy wygubiły, wygubiliście, -(e)ście wygubili, wygubiłyście, -(e)ście wygubiły |
imperative
| 3rd person singular | niech wygubi |
|---|---|
| 3rd person plural | niech wygubią |
conditional
| 3rd person singular | wygubiłby, by wygubił, wygubiłaby, by wygubiła, wygubiłoby, by wygubiło |
|---|---|
| 3rd person plural | wygubiliby, by wygubili, wygubiłyby, by wygubiły |
| masculine singular | wygubiłbym, bym wygubił, wygubiłbyś, byś wygubił |
| feminine singular | wygubiłabym, bym wygubiła, wygubiłabyś, byś wygubiła |
| neuter singular | wygubiłobym, bym wygubiło, wygubiłobyś, byś wygubiło |
| plural | wygubilibyśmy, byśmy wygubili, wygubiłybyśmy, byśmy wygubiły, wygubilibyście, byście wygubili, wygubiłybyście, byście wygubiły |
Other forms
- wygubićinfinitive
- wygubięfuture · singular
- wygubimyfuture · plural
- wygubiszfuture · singular
- wygubiciefuture · plural
- wygubi sięfuture · impersonal
- wygubionoimpersonal · past
- wygubiono byconditional · impersonal
- niech wygubięimperative · singular
- wygubmyimperative · plural
- wygubimperative · singular
- wygubcieimperative · plural
- wygubionyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- wygubionaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- wygubioneadjectival · neuter · participle · passive · singular
- wygubieniadjectival · participle · passive · plural · virile