wyczyniaćPolish conjugation
“to pull a stunt, to perform a feat”//vɘˈt͡ʂɘ.ɲat͡ɕ//
Aspect partner: wyczynić
present
| 3rd person singular | wyczynia |
|---|---|
| 3rd person plural | wyczyniają |
future
| 3rd person singular | będzie wyczyniał, będzie wyczyniać, będzie wyczyniała, będzie wyczyniało |
|---|---|
| 3rd person plural | będą wyczyniali, będą wyczyniać, będą wyczyniały |
| masculine singular | będę wyczyniał, będę wyczyniać, będziesz wyczyniał, będziesz wyczyniać |
| feminine singular | będę wyczyniała, będę wyczyniać, będziesz wyczyniała, będziesz wyczyniać |
| neuter singular | będę wyczyniało, będę wyczyniać, będziesz wyczyniało, będziesz wyczyniać |
| plural | będziemy wyczyniali, będziemy wyczyniać, będziemy wyczyniały, będziecie wyczyniali, będziecie wyczyniać, będziecie wyczyniały |
past
| 3rd person singular | wyczyniał, wyczyniała, wyczyniało |
|---|---|
| 3rd person plural | wyczyniali, wyczyniały |
| masculine singular | wyczyniałem, -(e)m wyczyniał, wyczyniałeś, -(e)ś wyczyniał |
| feminine singular | wyczyniałam, -(e)m wyczyniała, wyczyniałaś, -(e)ś wyczyniała |
| neuter singular | wyczyniałom, -(e)m wyczyniało, wyczyniałoś, -(e)ś wyczyniało |
| plural | wyczynialiśmy, -(e)śmy wyczyniali, wyczyniałyśmy, -(e)śmy wyczyniały, wyczynialiście, -(e)ście wyczyniali, wyczyniałyście, -(e)ście wyczyniały |
imperative
| 3rd person singular | niech wyczynia |
|---|---|
| 3rd person plural | niech wyczyniają |
conditional
| 3rd person singular | wyczyniałby, by wyczyniał, wyczyniałaby, by wyczyniała, wyczyniałoby, by wyczyniało |
|---|---|
| 3rd person plural | wyczynialiby, by wyczyniali, wyczyniałyby, by wyczyniały |
| masculine singular | wyczyniałbym, bym wyczyniał, wyczyniałbyś, byś wyczyniał |
| feminine singular | wyczyniałabym, bym wyczyniała, wyczyniałabyś, byś wyczyniała |
| neuter singular | wyczyniałobym, bym wyczyniało, wyczyniałobyś, byś wyczyniało |
| plural | wyczynialibyśmy, byśmy wyczyniali, wyczyniałybyśmy, byśmy wyczyniały, wyczynialibyście, byście wyczyniali, wyczyniałybyście, byście wyczyniały |
Other forms
- wyczynićperfective
- wyczyniaćinfinitive
- wyczyniampresent · singular
- wyczyniamyplural · present
- wyczyniaszpresent · singular
- wyczyniacieplural · present
- wyczynia sięimpersonal · present
- wyczynianoimpersonal · past
- będzie wyczyniać sięfuture · impersonal
- wyczyniano byconditional · impersonal
- niech wyczyniamimperative · singular
- wyczyniajmyimperative · plural
- wyczyniajimperative · singular
- wyczyniajcieimperative · plural
- wyczyniającyactive · adjectival · masculine · participle · singular
- wyczyniającaactive · adjectival · feminine · participle · singular