Skip to main content

wychynąćPolish conjugation

to emerge (to come into view)//vɘˈxɘ.nɔɲt͡ɕ//

future

3rd person singularwychynie
3rd person pluralwychyną

past

3rd person singularwychynął, wychynęła, wychynęło
3rd person pluralwychynęli, wychynęły
masculine singularwychynąłem, -(e)m wychynął, wychynąłeś, -(e)ś wychynął
feminine singularwychynęłam, -(e)m wychynęła, wychynęłaś, -(e)ś wychynęła
neuter singularwychynęłom, -(e)m wychynęło, wychynęłoś, -(e)ś wychynęło
pluralwychynęliśmy, -(e)śmy wychynęli, wychynęłyśmy, -(e)śmy wychynęły, wychynęliście, -(e)ście wychynęli, wychynęłyście, -(e)ście wychynęły

imperative

3rd person singularniech wychynie
3rd person pluralniech wychyną

conditional

3rd person singularwychynąłby, by wychynął, wychynęłaby, by wychynęła, wychynęłoby, by wychynęło
3rd person pluralwychynęliby, by wychynęli, wychynęłyby, by wychynęły
masculine singularwychynąłbym, bym wychynął, wychynąłbyś, byś wychynął
feminine singularwychynęłabym, bym wychynęła, wychynęłabyś, byś wychynęła
neuter singularwychynęłobym, bym wychynęło, wychynęłobyś, byś wychynęło
pluralwychynęlibyśmy, byśmy wychynęli, wychynęłybyśmy, byśmy wychynęły, wychynęlibyście, byście wychynęli, wychynęłybyście, byście wychynęły

Other forms

  • wychynąćinfinitive
  • wychynęfuture · singular
  • wychyniemyfuture · plural
  • wychynieszfuture · singular
  • wychynieciefuture · plural
  • wychynie sięfuture · impersonal
  • wychyniętoimpersonal · past
  • wychynięto byconditional · impersonal
  • niech wychynęimperative · singular
  • wychyńmyimperative · plural
  • wychyńimperative · singular
  • wychyńcieimperative · plural
  • wychynąwszyadverbial · anterior · participle
  • wychynięcienoun-from-verb