wtoczyćPolish conjugation

to roll upwards, to roll onto//ˈftɔ.t͡ʂɘt͡ɕ//

Aspect partner: wtaczać

future

3rd person singularwtoczy
3rd person pluralwtoczą

past

3rd person singularwtoczyła, wtoczyło, wtoczył
3rd person pluralwtoczyli, wtoczyły
masculine singularwtoczyłem, -(e)m wtoczył, wtoczyłeś, -(e)ś wtoczył
feminine singularwtoczyłam, -(e)m wtoczyła, wtoczyłaś, -(e)ś wtoczyła
neuter singularwtoczyłom, -(e)m wtoczyło, wtoczyłoś, -(e)ś wtoczyło
pluralwtoczyliśmy, -(e)śmy wtoczyli, wtoczyłyśmy, -(e)śmy wtoczyły, wtoczyliście, -(e)ście wtoczyli, wtoczyłyście, -(e)ście wtoczyły

imperative

3rd person singularniech wtoczy
3rd person pluralniech wtoczą

conditional

3rd person singularwtoczyłby, by wtoczył, wtoczyłaby, by wtoczyła, wtoczyłoby, by wtoczyło
3rd person pluralwtoczyliby, by wtoczyli, wtoczyłyby, by wtoczyły
masculine singularwtoczyłbym, bym wtoczył, wtoczyłbyś, byś wtoczył
feminine singularwtoczyłabym, bym wtoczyła, wtoczyłabyś, byś wtoczyła
neuter singularwtoczyłobym, bym wtoczyło, wtoczyłobyś, byś wtoczyło
pluralwtoczylibyśmy, byśmy wtoczyli, wtoczyłybyśmy, byśmy wtoczyły, wtoczylibyście, byście wtoczyli, wtoczyłybyście, byście wtoczyły

Other forms

  • wtoczonoimpersonal · past
  • wtoczono byconditional · impersonal
  • niech wtoczęimperative · singular
  • wtoczmyimperative · plural
  • wtoczimperative · singular
  • wtoczcieimperative · plural
  • wtoczonyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • wtoczonaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • wtoczoneadjectival · neuter · participle · passive · singular
  • wtoczeniadjectival · participle · passive · plural · virile
  • wtoczoneadjectival · nonvirile · participle · passive · plural
  • wtoczywszyadverbial · anterior · participle
  • wtoczenienoun-from-verb
  • wtaczaćimperfective
  • wtoczyćinfinitive
  • wtoczęfuture · singular