wtajemniczaćPolish conjugation
“to initiate, to acquaint, to clue in, to let in on (to familiarize thoroughly with something)”//fta.jɛmˈɲi.t͡ʂat͡ɕ//
Aspect partner: wtajemniczyć
present
| 3rd person singular | wtajemnicza |
|---|---|
| 3rd person plural | wtajemniczają |
future
| 3rd person singular | będzie wtajemniczał, będzie wtajemniczać, będzie wtajemniczała, będzie wtajemniczało |
|---|---|
| 3rd person plural | będą wtajemniczali, będą wtajemniczać, będą wtajemniczały |
| masculine singular | będę wtajemniczał, będę wtajemniczać, będziesz wtajemniczał, będziesz wtajemniczać |
| feminine singular | będę wtajemniczała, będę wtajemniczać, będziesz wtajemniczała, będziesz wtajemniczać |
| neuter singular | będę wtajemniczało, będę wtajemniczać, będziesz wtajemniczało, będziesz wtajemniczać |
| plural | będziemy wtajemniczali, będziemy wtajemniczać, będziemy wtajemniczały, będziecie wtajemniczali, będziecie wtajemniczać, będziecie wtajemniczały |
past
| 3rd person singular | wtajemniczał, wtajemniczała, wtajemniczało |
|---|---|
| 3rd person plural | wtajemniczali, wtajemniczały |
| masculine singular | wtajemniczałem, -(e)m wtajemniczał, wtajemniczałeś, -(e)ś wtajemniczał |
| feminine singular | wtajemniczałam, -(e)m wtajemniczała, wtajemniczałaś, -(e)ś wtajemniczała |
| neuter singular | wtajemniczałom, -(e)m wtajemniczało, wtajemniczałoś, -(e)ś wtajemniczało |
| plural | wtajemniczaliśmy, -(e)śmy wtajemniczali, wtajemniczałyśmy, -(e)śmy wtajemniczały, wtajemniczaliście, -(e)ście wtajemniczali, wtajemniczałyście, -(e)ście wtajemniczały |
imperative
| 3rd person singular | niech wtajemnicza |
|---|---|
| 3rd person plural | niech wtajemniczają |
conditional
| 3rd person singular | wtajemniczałby, by wtajemniczał, wtajemniczałaby, by wtajemniczała, wtajemniczałoby, by wtajemniczało |
|---|---|
| 3rd person plural | wtajemniczaliby, by wtajemniczali, wtajemniczałyby, by wtajemniczały |
| masculine singular | wtajemniczałbym, bym wtajemniczał, wtajemniczałbyś, byś wtajemniczał |
| feminine singular | wtajemniczałabym, bym wtajemniczała, wtajemniczałabyś, byś wtajemniczała |
| neuter singular | wtajemniczałobym, bym wtajemniczało, wtajemniczałobyś, byś wtajemniczało |
| plural | wtajemniczalibyśmy, byśmy wtajemniczali, wtajemniczałybyśmy, byśmy wtajemniczały, wtajemniczalibyście, byście wtajemniczali, wtajemniczałybyście, byście wtajemniczały |
Other forms
- wtajemniczająceactive · adjectival · nonvirile · participle · plural
- wtajemniczanyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- wtajemniczanaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- wtajemniczaneadjectival · neuter · participle · passive · singular
- wtajemniczaniadjectival · participle · passive · plural · virile
- wtajemniczaneadjectival · nonvirile · participle · passive · plural
- wtajemniczającadjectival · contemporary · participle
- wtajemniczanienoun-from-verb
- wtajemniczyćperfective
- wtajemniczaćinfinitive
- wtajemniczampresent · singular
- wtajemniczamyplural · present
- wtajemniczaszpresent · singular
- wtajemniczacieplural · present
- wtajemnicza sięimpersonal · present
- wtajemniczanoimpersonal · past