wszcząćPolish conjugation
“to commence, to instigate, to start”//ˈfʂt͡ʂɔɲt͡ɕ//
Aspect partner: wszczynać
future
| 3rd person singular | wszcznie |
|---|---|
| 3rd person plural | wszczną |
past
| 3rd person singular | wszczął, wszczęła, wszczęło |
|---|---|
| 3rd person plural | wszczęli, wszczęły |
| masculine singular | wszcząłem, -(e)m wszczął, wszcząłeś, -(e)ś wszczął |
| feminine singular | wszczęłam, -(e)m wszczęła, wszczęłaś, -(e)ś wszczęła |
| neuter singular | wszczęłom, -(e)m wszczęło, wszczęłoś, -(e)ś wszczęło |
| plural | wszczęliśmy, -(e)śmy wszczęli, wszczęłyśmy, -(e)śmy wszczęły, wszczęliście, -(e)ście wszczęli, wszczęłyście, -(e)ście wszczęły |
imperative
| 3rd person singular | niech wszcznie |
|---|---|
| 3rd person plural | niech wszczną |
conditional
| 3rd person singular | wszcząłby, by wszczął, wszczęłaby, by wszczęła, wszczęłoby, by wszczęło |
|---|---|
| 3rd person plural | wszczęliby, by wszczęli, wszczęłyby, by wszczęły |
| masculine singular | wszcząłbym, bym wszczął, wszcząłbyś, byś wszczął |
| feminine singular | wszczęłabym, bym wszczęła, wszczęłabyś, byś wszczęła |
| neuter singular | wszczęłobym, bym wszczęło, wszczęłobyś, byś wszczęło |
| plural | wszczęlibyśmy, byśmy wszczęli, wszczęłybyśmy, byśmy wszczęły, wszczęlibyście, byście wszczęli, wszczęłybyście, byście wszczęły |
Other forms
- wszczynaćimperfective
- wszcząćinfinitive
- wszcznęfuture · singular
- wszczniemyfuture · plural
- wszcznieszfuture · singular
- wszcznieciefuture · plural
- wszcznie sięfuture · impersonal
- wszczętoimpersonal · past
- wszczęto byconditional · impersonal
- niech wszcznęimperative · singular
- wszcznijmyimperative · plural
- wszcznijimperative · singular
- wszcznijcieimperative · plural
- wszczętyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- wszczętaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- wszczęteadjectival · neuter · participle · passive · singular