wskoczyćPolish conjugation

to jump in//ˈfskɔ.t͡ʂɘt͡ɕ//

Aspect partner: wskakiwać

future

3rd person singularwskoczy
3rd person pluralwskoczą

past

3rd person singularwskoczył, wskoczyła, wskoczyło
3rd person pluralwskoczyli, wskoczyły
masculine singularwskoczyłem, -(e)m wskoczył, wskoczyłeś, -(e)ś wskoczył
feminine singularwskoczyłam, -(e)m wskoczyła, wskoczyłaś, -(e)ś wskoczyła
neuter singularwskoczyłom, -(e)m wskoczyło, wskoczyłoś, -(e)ś wskoczyło
pluralwskoczyliśmy, -(e)śmy wskoczyli, wskoczyłyśmy, -(e)śmy wskoczyły, wskoczyliście, -(e)ście wskoczyli, wskoczyłyście, -(e)ście wskoczyły

imperative

3rd person singularniech wskoczy
3rd person pluralniech wskoczą

conditional

3rd person singularwskoczyłby, by wskoczył, wskoczyłaby, by wskoczyła, wskoczyłoby, by wskoczyło
3rd person pluralwskoczyliby, by wskoczyli, wskoczyłyby, by wskoczyły
masculine singularwskoczyłbym, bym wskoczył, wskoczyłbyś, byś wskoczył
feminine singularwskoczyłabym, bym wskoczyła, wskoczyłabyś, byś wskoczyła
neuter singularwskoczyłobym, bym wskoczyło, wskoczyłobyś, byś wskoczyło
pluralwskoczylibyśmy, byśmy wskoczyli, wskoczyłybyśmy, byśmy wskoczyły, wskoczylibyście, byście wskoczyli, wskoczyłybyście, byście wskoczyły

Other forms

  • wskakiwaćimperfective
  • wskoczyćinfinitive
  • wskoczęfuture · singular
  • wskoczymyfuture · plural
  • wskoczyszfuture · singular
  • wskoczyciefuture · plural
  • wskoczy sięfuture · impersonal
  • wskoczonoimpersonal · past
  • wskoczono byconditional · impersonal
  • niech wskoczęimperative · singular
  • wskoczmyimperative · plural
  • wskoczimperative · singular
  • wskoczcieimperative · plural
  • wskoczywszyadverbial · anterior · participle
  • wskoczenienoun-from-verb