Skip to main content

wrobićPolish conjugation

to frame, to set up (falsely incriminate)//ˈvrɔ.bit͡ɕ//

Aspect partner: wrabiać

future

3rd person singularwrobi
3rd person pluralwrobią

past

3rd person singularwrobił, wrobiła, wrobiło
3rd person pluralwrobili, wrobiły
masculine singularwrobiłem, -(e)m wrobił, wrobiłeś, -(e)ś wrobił
feminine singularwrobiłam, -(e)m wrobiła, wrobiłaś, -(e)ś wrobiła
neuter singularwrobiłom, -(e)m wrobiło, wrobiłoś, -(e)ś wrobiło
pluralwrobiliśmy, -(e)śmy wrobili, wrobiłyśmy, -(e)śmy wrobiły, wrobiliście, -(e)ście wrobili, wrobiłyście, -(e)ście wrobiły

imperative

3rd person singularniech wrobi
3rd person pluralniech wrobią

conditional

3rd person singularwrobiłby, by wrobił, wrobiłaby, by wrobiła, wrobiłoby, by wrobiło
3rd person pluralwrobiliby, by wrobili, wrobiłyby, by wrobiły
masculine singularwrobiłbym, bym wrobił, wrobiłbyś, byś wrobił
feminine singularwrobiłabym, bym wrobiła, wrobiłabyś, byś wrobiła
neuter singularwrobiłobym, bym wrobiło, wrobiłobyś, byś wrobiło
pluralwrobilibyśmy, byśmy wrobili, wrobiłybyśmy, byśmy wrobiły, wrobilibyście, byście wrobili, wrobiłybyście, byście wrobiły

Other forms

  • wrabiaćimperfective
  • wrobićinfinitive
  • wrobięfuture · singular
  • wrobimyfuture · plural
  • wrobiszfuture · singular
  • wrobiciefuture · plural
  • wrobi sięfuture · impersonal
  • wrobionoimpersonal · past
  • wrobiono byconditional · impersonal
  • niech wrobięimperative · singular
  • wróbmyimperative · plural
  • wróbimperative · singular
  • wróbcieimperative · plural
  • wrobionyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • wrobionaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • wrobioneadjectival · neuter · participle · passive · singular