Skip to main content

wniknąćPolish conjugation

to probe, to investigate//ˈvɲik.nɔɲt͡ɕ//

Aspect partner: wnikać

future

3rd person singularwniknie
3rd person pluralwnikną

past

3rd person singularwniknął, wniknęła, wniknęło
3rd person pluralwniknęli, wniknęły
masculine singularwniknąłem, -(e)m wniknął, wniknąłeś, -(e)ś wniknął
feminine singularwniknęłam, -(e)m wniknęła, wniknęłaś, -(e)ś wniknęła
neuter singularwniknęłom, -(e)m wniknęło, wniknęłoś, -(e)ś wniknęło
pluralwniknęliśmy, -(e)śmy wniknęli, wniknęłyśmy, -(e)śmy wniknęły, wniknęliście, -(e)ście wniknęli, wniknęłyście, -(e)ście wniknęły

imperative

3rd person singularniech wniknie
3rd person pluralniech wnikną

conditional

3rd person singularwniknąłby, by wniknął, wniknęłaby, by wniknęła, wniknęłoby, by wniknęło
3rd person pluralwniknęliby, by wniknęli, wniknęłyby, by wniknęły
masculine singularwniknąłbym, bym wniknął, wniknąłbyś, byś wniknął
feminine singularwniknęłabym, bym wniknęła, wniknęłabyś, byś wniknęła
neuter singularwniknęłobym, bym wniknęło, wniknęłobyś, byś wniknęło
pluralwniknęlibyśmy, byśmy wniknęli, wniknęłybyśmy, byśmy wniknęły, wniknęlibyście, byście wniknęli, wniknęłybyście, byście wniknęły

Other forms

  • wnikaćimperfective
  • wniknąćinfinitive
  • wniknęfuture · singular
  • wnikniemyfuture · plural
  • wniknieszfuture · singular
  • wniknieciefuture · plural
  • wniknie sięfuture · impersonal
  • wnikniętoimpersonal · past
  • wniknięto byconditional · impersonal
  • niech wniknęimperative · singular
  • wniknijmyimperative · plural
  • wniknijimperative · singular
  • wniknijcieimperative · plural
  • wnikniętyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • wnikniętaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • wniknięteadjectival · neuter · participle · passive · singular