Skip to main content

wmówićPolish conjugation

to make to believe, to gaslight (to repeat something many times to make someone believe something that may or may not be true)//ˈvmu.vit͡ɕ//

Aspect partner: wmawiać

future

3rd person singularwmówi
3rd person pluralwmówią

past

3rd person singularwmówił, wmówiła, wmówiło
3rd person pluralwmówili, wmówiły
masculine singularwmówiłem, -(e)m wmówił, wmówiłeś, -(e)ś wmówił
feminine singularwmówiłam, -(e)m wmówiła, wmówiłaś, -(e)ś wmówiła
neuter singularwmówiłom, -(e)m wmówiło, wmówiłoś, -(e)ś wmówiło
pluralwmówiliśmy, -(e)śmy wmówili, wmówiłyśmy, -(e)śmy wmówiły, wmówiliście, -(e)ście wmówili, wmówiłyście, -(e)ście wmówiły

imperative

3rd person singularniech wmówi
3rd person pluralniech wmówią

conditional

3rd person singularwmówiłby, by wmówił, wmówiłaby, by wmówiła, wmówiłoby, by wmówiło
3rd person pluralwmówiliby, by wmówili, wmówiłyby, by wmówiły
masculine singularwmówiłbym, bym wmówił, wmówiłbyś, byś wmówił
feminine singularwmówiłabym, bym wmówiła, wmówiłabyś, byś wmówiła
neuter singularwmówiłobym, bym wmówiło, wmówiłobyś, byś wmówiło
pluralwmówilibyśmy, byśmy wmówili, wmówiłybyśmy, byśmy wmówiły, wmówilibyście, byście wmówili, wmówiłybyście, byście wmówiły

Other forms

  • wmawiaćimperfective
  • wmówićinfinitive
  • wmówięfuture · singular
  • wmówimyfuture · plural
  • wmówiszfuture · singular
  • wmówiciefuture · plural
  • wmówi sięfuture · impersonal
  • wmówionoimpersonal · past
  • wmówiono byconditional · impersonal
  • niech wmówięimperative · singular
  • wmówmyimperative · plural
  • wmówimperative · singular
  • wmówcieimperative · plural
  • wmówionyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • wmówionaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • wmówioneadjectival · neuter · participle · passive · singular