wleźćPolish conjugation

to walk into something, to enter//ˈvlɛɕt͡ɕ//

Aspect partner: włazić

future

3rd person singularwlezie
3rd person pluralwlezą

past

3rd person singularwlazł, wlazła, wlazło
3rd person pluralwleźli, wlazły
masculine singularwlazłem, -(e)m wlazł, wlazłeś, -(e)ś wlazł
feminine singularwlazłam, -(e)m wlazła, wlazłaś, -(e)ś wlazła
neuter singularwlazłom, -(e)m wlazło, wlazłoś, -(e)ś wlazło
pluralwleźliśmy, -(e)śmy wleźli, wlazłyśmy, -(e)śmy wlazły, wleźliście, -(e)ście wleźli, wlazłyście, -(e)ście wlazły

imperative

3rd person singularniech wlezie
3rd person pluralniech wlezą

conditional

3rd person singularwlazłby, by wlazł, wlazłaby, by wlazła, wlazłoby, by wlazło
3rd person pluralwleźliby, by wleźli, wlazłyby, by wlazły
masculine singularwlazłbym, bym wlazł, wlazłbyś, byś wlazł
feminine singularwlazłabym, bym wlazła, wlazłabyś, byś wlazła
neuter singularwlazłobym, bym wlazło, wlazłobyś, byś wlazło
pluralwleźlibyśmy, byśmy wleźli, wlazłybyśmy, byśmy wlazły, wleźlibyście, byście wleźli, wlazłybyście, byście wlazły

Other forms

  • włazićimperfective
  • wleźćinfinitive
  • wlezęfuture · singular
  • wleziemyfuture · plural
  • wlezieszfuture · singular
  • wlezieciefuture · plural
  • wlezie sięfuture · impersonal
  • wlezionoimpersonal · past
  • wleziono byconditional · impersonal
  • niech wlezęimperative · singular
  • wleźmyimperative · plural
  • wleźimperative · singular
  • wleźcieimperative · plural
  • wlazłszyadverbial · anterior · participle
  • wlezienienoun-from-verb
  • wliźćalternative