Skip to main content

wkurzyćPolish conjugation

to piss off, to enrage//ˈfku.ʐɘt͡ɕ//

Aspect partner: wkurzać

future

3rd person singularwkurzy
3rd person pluralwkurzą

past

3rd person singularwkurzył, wkurzyła, wkurzyło
3rd person pluralwkurzyli, wkurzyły
masculine singularwkurzyłeś, -(e)ś wkurzył, wkurzyłem, -(e)m wkurzył
feminine singular-(e)m wkurzyła, wkurzyłaś, -(e)ś wkurzyła, wkurzyłam
neuter singularwkurzyłom, -(e)m wkurzyło, wkurzyłoś, -(e)ś wkurzyło
pluralwkurzyliśmy, -(e)śmy wkurzyli, wkurzyłyśmy, -(e)śmy wkurzyły, wkurzyliście, -(e)ście wkurzyli, wkurzyłyście, -(e)ście wkurzyły

imperative

3rd person singularniech wkurzy
3rd person pluralniech wkurzą

conditional

3rd person singularwkurzyłby, by wkurzył, wkurzyłaby, by wkurzyła, wkurzyłoby, by wkurzyło
3rd person pluralwkurzyliby, by wkurzyli, wkurzyłyby, by wkurzyły
masculine singularwkurzyłbym, bym wkurzył, wkurzyłbyś, byś wkurzył
feminine singularwkurzyłabym, bym wkurzyła, wkurzyłabyś, byś wkurzyła
neuter singularwkurzyłobym, bym wkurzyło, wkurzyłobyś, byś wkurzyło
pluralwkurzylibyśmy, byśmy wkurzyli, wkurzyłybyśmy, byśmy wkurzyły, wkurzylibyście, byście wkurzyli, wkurzyłybyście, byście wkurzyły

Other forms

  • wkurzaćimperfective
  • wkurzyćinfinitive
  • wkurzęfuture · singular
  • wkurzymyfuture · plural
  • wkurzyszfuture · singular
  • wkurzyciefuture · plural
  • wkurzy sięfuture · impersonal
  • wkurzonoimpersonal · past
  • wkurzono byconditional · impersonal
  • niech wkurzęimperative · singular
  • wkurzmyimperative · plural
  • wkurzimperative · singular
  • wkurzcieimperative · plural
  • wkurzonyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • wkurzonaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • wkurzoneadjectival · neuter · participle · passive · singular