wilgnąćPolish conjugation
“to dampen, to moisten (to become moist or moister)”//ˈvilɡ.nɔɲt͡ɕ//
Aspect partner: zwilgnąć
present
| 3rd person singular | wilgnie |
|---|---|
| 3rd person plural | wilgną |
future
| 3rd person singular | będzie wilgł, będzie wilgnąć, będzie wilgła, będzie wilgło, będzie wilgnął, będzie wilgnęła, będzie wilgnęło |
|---|---|
| 3rd person plural | będą wilgli, będą wilgnąć, będą wilgły, będą wilgnęli, będą wilgnęły |
| masculine singular | będę wilgł, będę wilgnąć, będziesz wilgł, będziesz wilgnąć, będę wilgnął, będziesz wilgnął |
| feminine singular | będę wilgła, będę wilgnąć, będziesz wilgła, będziesz wilgnąć, będę wilgnęła, będziesz wilgnęła |
| neuter singular | będę wilgło, będę wilgnąć, będziesz wilgło, będziesz wilgnąć, będę wilgnęło, będziesz wilgnęło |
| plural | będziemy wilgli, będziemy wilgnąć, będziemy wilgły, będziecie wilgli, będziecie wilgnąć, będziecie wilgły, będziemy wilgnęli, będziemy wilgnęły, będziecie wilgnęli, będziecie wilgnęły |
past
| 3rd person singular | wilgł, wilgła, wilgło, wilgnął, wilgnęła, wilgnęło |
|---|---|
| 3rd person plural | wilgli, wilgły, wilgnęli, wilgnęły |
| masculine singular | wilgłem, -(e)m wilgł, wilgłeś, -(e)ś wilgł, wilgnąłem, -(e)m wilgnął, wilgnąłeś, -(e)ś wilgnął |
| feminine singular | wilgłam, -(e)m wilgła, wilgłaś, -(e)ś wilgła, wilgnęłam, -(e)m wilgnęła, wilgnęłaś, -(e)ś wilgnęła |
| neuter singular | wilgłom, -(e)m wilgło, wilgłoś, -(e)ś wilgło, wilgnęłom, -(e)m wilgnęło, wilgnęłoś, -(e)ś wilgnęło |
| plural | wilgliśmy, -(e)śmy wilgli, wilgłyśmy, -(e)śmy wilgły, wilgliście, -(e)ście wilgli, wilgłyście, -(e)ście wilgły, wilgnęliśmy, -(e)śmy wilgnęli, wilgnęłyśmy, -(e)śmy wilgnęły, wilgnęliście, -(e)ście wilgnęli, wilgnęłyście, -(e)ście wilgnęły |
imperative
| 3rd person singular | niech wilgnie |
|---|---|
| 3rd person plural | niech wilgną |
conditional
| 3rd person singular | wilgłby, by wilgł, wilgłaby, by wilgła, wilgłoby, by wilgło, wilgnąłby, by wilgnął, wilgnęłaby, by wilgnęła, wilgnęłoby, by wilgnęło |
|---|---|
| 3rd person plural | wilgliby, by wilgli, wilgłyby, by wilgły, wilgnęliby, by wilgnęli, wilgnęłyby, by wilgnęły |
| masculine singular | wilgłbym, bym wilgł, wilgłbyś, byś wilgł, wilgnąłbym, bym wilgnął, wilgnąłbyś, byś wilgnął |
| feminine singular | wilgłabym, bym wilgła, wilgłabyś, byś wilgła, wilgnęłabym, bym wilgnęła, wilgnęłabyś, byś wilgnęła |
| neuter singular | wilgłobym, bym wilgło, wilgłobyś, byś wilgło, wilgnęłobym, bym wilgnęło, wilgnęłobyś, byś wilgnęło |
| plural | wilglibyśmy, byśmy wilgli, wilgłybyśmy, byśmy wilgły, wilglibyście, byście wilgli, wilgłybyście, byście wilgły, wilgnęlibyśmy, byśmy wilgnęli, wilgnęłybyśmy, byśmy wilgnęły, wilgnęlibyście, byście wilgnęli, wilgnęłybyście, byście wilgnęły |
Other forms
- zwilgnąćperfective
- wilgnąćinfinitive
- wilgnępresent · singular
- wilgniemyplural · present
- wilgnieszpresent · singular
- wilgniecieplural · present
- wilgnie sięimpersonal · present
- wilgniętoimpersonal · past
- będzie wilgnąć sięfuture · impersonal
- wilgnięto byconditional · impersonal
- niech wilgnęimperative · singular
- wilgnijmyimperative · plural
- wilgnijimperative · singular
- wilgnijcieimperative · plural
- wilgnącyactive · adjectival · masculine · participle · singular
- wilgnącaactive · adjectival · feminine · participle · singular