utonąćPolish conjugation

to drown//uˈtɔ.nɔɲt͡ɕ//

Aspect partner: tonąć

future

3rd person singularutonie
3rd person pluralutoną

past

3rd person singularutonął, utonęła, utonęło
3rd person pluralutonęli, utonęły
masculine singularutonąłem, -(e)m utonął, utonąłeś, -(e)ś utonął
feminine singularutonęłam, -(e)m utonęła, utonęłaś, -(e)ś utonęła
neuter singularutonęłom, -(e)m utonęło, utonęłoś, -(e)ś utonęło
pluralutonęliśmy, -(e)śmy utonęli, utonęłyśmy, -(e)śmy utonęły, utonęliście, -(e)ście utonęli, utonęłyście, -(e)ście utonęły

imperative

3rd person singularniech utonie
3rd person pluralniech utoną

conditional

3rd person singularutonąłby, by utonął, utonęłaby, by utonęła, utonęłoby, by utonęło
3rd person pluralutonęliby, by utonęli, utonęłyby, by utonęły
masculine singularutonąłbym, bym utonął, utonąłbyś, byś utonął
feminine singularutonęłabym, bym utonęła, utonęłabyś, byś utonęła
neuter singularutonęłobym, bym utonęło, utonęłobyś, byś utonęło
pluralutonęlibyśmy, byśmy utonęli, utonęłybyśmy, byśmy utonęły, utonęlibyście, byście utonęli, utonęłybyście, byście utonęły

Other forms

  • tonąćimperfective
  • utonąćinfinitive
  • utonęfuture · singular
  • utoniemyfuture · plural
  • utonieszfuture · singular
  • utonieciefuture · plural
  • utonie sięfuture · impersonal
  • utoniętoimpersonal · past
  • utonięto byconditional · impersonal
  • niech utonęimperative · singular
  • utońmyimperative · plural
  • utońimperative · singular
  • utońcieimperative · plural
  • utonąwszyadverbial · anterior · participle
  • utonięcienoun-from-verb