Skip to main content

ustąpićPolish conjugation

to give way, to yield//uˈstɔm.pit͡ɕ//

Aspect partner: ustępować

future

3rd person singularustąpi
3rd person pluralustąpią

past

3rd person singularustąpił, ustąpiła, ustąpiło
3rd person pluralustąpili, ustąpiły
masculine singularustąpiłem, -(e)m ustąpił, ustąpiłeś, -(e)ś ustąpił
feminine singularustąpiłam, -(e)m ustąpiła, ustąpiłaś, -(e)ś ustąpiła
neuter singularustąpiłom, -(e)m ustąpiło, ustąpiłoś, -(e)ś ustąpiło
pluralustąpiliśmy, -(e)śmy ustąpili, ustąpiłyśmy, -(e)śmy ustąpiły, ustąpiliście, -(e)ście ustąpili, ustąpiłyście, -(e)ście ustąpiły

imperative

3rd person singularniech ustąpi
3rd person pluralniech ustąpią

conditional

3rd person singularustąpiłby, by ustąpił, ustąpiłaby, by ustąpiła, ustąpiłoby, by ustąpiło
3rd person pluralustąpiliby, by ustąpili, ustąpiłyby, by ustąpiły
masculine singularustąpiłbym, bym ustąpił, ustąpiłbyś, byś ustąpił
feminine singularustąpiłabym, bym ustąpiła, ustąpiłabyś, byś ustąpiła
neuter singularustąpiłobym, bym ustąpiło, ustąpiłobyś, byś ustąpiło
pluralustąpilibyśmy, byśmy ustąpili, ustąpiłybyśmy, byśmy ustąpiły, ustąpilibyście, byście ustąpili, ustąpiłybyście, byście ustąpiły

Other forms

  • ustępowaćimperfective
  • ustąpićinfinitive
  • ustąpięfuture · singular
  • ustąpimyfuture · plural
  • ustąpiszfuture · singular
  • ustąpiciefuture · plural
  • ustąpi sięfuture · impersonal
  • ustąpionoimpersonal · past
  • ustąpiono byconditional · impersonal
  • niech ustąpięimperative · singular
  • ustąpmyimperative · plural
  • ustąpimperative · singular
  • ustąpcieimperative · plural
  • ustąpionyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • ustąpionaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • ustąpioneadjectival · neuter · participle · passive · singular