uspokoićPolish conjugation
“to calm, to soothe, to quiet (to make calm)”//u.spɔˈkɔ.it͡ɕ//
Aspect partner: uspokajać
future
| 3rd person singular | uspokoi |
|---|---|
| 3rd person plural | uspokoją |
past
| 3rd person singular | uspokoił, uspokoiła, uspokoiło |
|---|---|
| 3rd person plural | uspokoili, uspokoiły |
| masculine singular | uspokoiłem, -(e)m uspokoił, uspokoiłeś, -(e)ś uspokoił |
| feminine singular | uspokoiłam, -(e)m uspokoiła, uspokoiłaś, -(e)ś uspokoiła |
| neuter singular | uspokoiłom, -(e)m uspokoiło, uspokoiłoś, -(e)ś uspokoiło |
| plural | uspokoiliśmy, -(e)śmy uspokoili, uspokoiłyśmy, -(e)śmy uspokoiły, uspokoiliście, -(e)ście uspokoili, uspokoiłyście, -(e)ście uspokoiły |
imperative
| 3rd person singular | niech uspokoi |
|---|---|
| 3rd person plural | niech uspokoją |
conditional
| 3rd person singular | uspokoiłby, by uspokoił, uspokoiłaby, by uspokoiła, uspokoiłoby, by uspokoiło |
|---|---|
| 3rd person plural | uspokoiliby, by uspokoili, uspokoiłyby, by uspokoiły |
| masculine singular | uspokoiłbym, bym uspokoił, uspokoiłbyś, byś uspokoił |
| feminine singular | uspokoiłabym, bym uspokoiła, uspokoiłabyś, byś uspokoiła |
| neuter singular | uspokoiłobym, bym uspokoiło, uspokoiłobyś, byś uspokoiło |
| plural | uspokoilibyśmy, byśmy uspokoili, uspokoiłybyśmy, byśmy uspokoiły, uspokoilibyście, byście uspokoili, uspokoiłybyście, byście uspokoiły |
Other forms
- uspokajaćimperfective
- uspokoićinfinitive
- uspokojęfuture · singular
- uspokoimyfuture · plural
- uspokoiszfuture · singular
- uspokoiciefuture · plural
- uspokoi sięfuture · impersonal
- uspokojonoimpersonal · past
- uspokojono byconditional · impersonal
- niech uspokojęimperative · singular
- uspokójmyimperative · plural
- uspokójimperative · singular
- uspokójcieimperative · plural
- uspokojonyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- uspokojonaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- uspokojoneadjectival · neuter · participle · passive · singular