Skip to main content

uprzećPolish conjugation

to insist, to persist//ˈu.pʂɛt͡ɕ//

Aspect partner: upierać

future

3rd person singularuprze
3rd person pluraluprą

past

3rd person singularuparł, uparła, uparło
3rd person pluraluparli, uparły
masculine singularuparłem, -(e)m uparł, uparłeś, -(e)ś uparł
feminine singularuparłam, -(e)m uparła, uparłaś, -(e)ś uparła
neuter singularuparłom, -(e)m uparło, uparłoś, -(e)ś uparło
pluraluparliśmy, -(e)śmy uparli, uparłyśmy, -(e)śmy uparły, uparliście, -(e)ście uparli, uparłyście, -(e)ście uparły

imperative

3rd person singularniech uprze
3rd person pluralniech uprą

conditional

3rd person singularuparłby, by uparł, uparłaby, by uparła, uparłoby, by uparło
3rd person pluraluparliby, by uparli, uparłyby, by uparły
masculine singularuparłbym, bym uparł, uparłbyś, byś uparł
feminine singularuparłabym, bym uparła, uparłabyś, byś uparła
neuter singularuparłobym, bym uparło, uparłobyś, byś uparło
pluraluparlibyśmy, byśmy uparli, uparłybyśmy, byśmy uparły, uparlibyście, byście uparli, uparłybyście, byście uparły

Other forms

  • upieraćimperfective
  • uprzećinfinitive
  • upręfuture · singular
  • uprzemyfuture · plural
  • uprzeszfuture · singular
  • uprzeciefuture · plural
  • uprze sięfuture · impersonal
  • upartoimpersonal · past
  • uparto byconditional · impersonal
  • niech upręimperative · singular
  • uprzyjmyimperative · plural
  • uprzyjimperative · singular
  • uprzyjcieimperative · plural
  • uparłszyadverbial · anterior · participle
  • uparcienoun-from-verb