Skip to main content

umocnićPolish conjugation

to reinforce, to strengthen//uˈmɔt͡s.ɲit͡ɕ//

Aspect partner: umacniać

future

3rd person singularumocni
3rd person pluralumocnią

past

3rd person singularumocnił, umocniła, umocniło
3rd person pluralumocnili, umocniły
masculine singularumocniłem, -(e)m umocnił, umocniłeś, -(e)ś umocnił
feminine singularumocniłam, -(e)m umocniła, umocniłaś, -(e)ś umocniła
neuter singularumocniłom, -(e)m umocniło, umocniłoś, -(e)ś umocniło
pluralumocniliśmy, -(e)śmy umocnili, umocniłyśmy, -(e)śmy umocniły, umocniliście, -(e)ście umocnili, umocniłyście, -(e)ście umocniły

imperative

3rd person singularniech umocni
3rd person pluralniech umocnią

conditional

3rd person singularumocniłby, by umocnił, umocniłaby, by umocniła, umocniłoby, by umocniło
3rd person pluralumocniliby, by umocnili, umocniłyby, by umocniły
masculine singularumocniłbym, bym umocnił, umocniłbyś, byś umocnił
feminine singularumocniłabym, bym umocniła, umocniłabyś, byś umocniła
neuter singularumocniłobym, bym umocniło, umocniłobyś, byś umocniło
pluralumocnilibyśmy, byśmy umocnili, umocniłybyśmy, byśmy umocniły, umocnilibyście, byście umocnili, umocniłybyście, byście umocniły

Other forms

  • umocnionoimpersonal · past
  • umocniono byconditional · impersonal
  • niech umocnięimperative · singular
  • umocnijmyimperative · plural
  • umocnijimperative · singular
  • umocnijcieimperative · plural
  • umocnionyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • umocnionaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • umocnioneadjectival · neuter · participle · passive · singular
  • umocnieniadjectival · participle · passive · plural · virile
  • umacniaćimperfective
  • umocnićinfinitive
  • umocnięfuture · singular
  • umocnimyfuture · plural
  • umocniszfuture · singular
  • umocniciefuture · plural