Skip to main content

umknąćPolish conjugation

to slip away, to escape//ˈu.mknɔɲt͡ɕ//

Aspect partner: umykać

future

3rd person singularumknie
3rd person pluralumkną

past

3rd person singularumknął, umknęła, umknęło
3rd person pluralumknęli, umknęły
masculine singularumknąłem, -(e)m umknął, umknąłeś, -(e)ś umknął
feminine singularumknęłam, -(e)m umknęła, umknęłaś, -(e)ś umknęła
neuter singularumknęłom, -(e)m umknęło, umknęłoś, -(e)ś umknęło
pluralumknęliśmy, -(e)śmy umknęli, umknęłyśmy, -(e)śmy umknęły, umknęliście, -(e)ście umknęli, umknęłyście, -(e)ście umknęły

imperative

3rd person singularniech umknie
3rd person pluralniech umkną

conditional

3rd person singularumknąłby, by umknął, umknęłaby, by umknęła, umknęłoby, by umknęło
3rd person pluralumknęliby, by umknęli, umknęłyby, by umknęły
masculine singularumknąłbym, bym umknął, umknąłbyś, byś umknął
feminine singularumknęłabym, bym umknęła, umknęłabyś, byś umknęła
neuter singularumknęłobym, bym umknęło, umknęłobyś, byś umknęło
pluralumknęlibyśmy, byśmy umknęli, umknęłybyśmy, byśmy umknęły, umknęlibyście, byście umknęli, umknęłybyście, byście umknęły

Other forms

  • umykaćimperfective
  • umknąćinfinitive
  • umknęfuture · singular
  • umkniemyfuture · plural
  • umknieszfuture · singular
  • umknieciefuture · plural
  • umknie sięfuture · impersonal
  • umkniętoimpersonal · past
  • umknięto byconditional · impersonal
  • niech umknęimperative · singular
  • umknijmyimperative · plural
  • umknijimperative · singular
  • umknijcieimperative · plural
  • umknąwszyadverbial · anterior · participle
  • umknięcienoun-from-verb