umilknąćPolish conjugation
“to fall silent (stop talking or emitting noise)”//uˈmilk.nɔɲt͡ɕ//
Aspect partner: milknąć
future
| 3rd person singular | umilknie |
|---|---|
| 3rd person plural | umilkną |
past
| 3rd person singular | umilkł, umilkła, umilkło |
|---|---|
| 3rd person plural | umilkli, umilkły |
| masculine singular | umilkłem, -(e)m umilkł, umilkłeś, -(e)ś umilkł |
| feminine singular | -(e)ś umilkła, umilkłam, -(e)m umilkła, umilkłaś |
| neuter singular | umilkłoś, -(e)ś umilkło, umilkłom, -(e)m umilkło |
| plural | umilkliście, -(e)ście umilkli, umilkłyście, -(e)ście umilkły, umilkliśmy, -(e)śmy umilkli, umilkłyśmy, -(e)śmy umilkły |
imperative
| 3rd person singular | niech umilknie |
|---|---|
| 3rd person plural | niech umilkną |
conditional
| 3rd person singular | umilkłby, by umilkł, umilkłaby, by umilkła, umilkłoby, by umilkło |
|---|---|
| 3rd person plural | umilkliby, by umilkli, umilkłyby, by umilkły |
| masculine singular | umilkłbym, bym umilkł, umilkłbyś, byś umilkł |
| feminine singular | umilkłabym, bym umilkła, umilkłabyś, byś umilkła |
| neuter singular | umilkłobym, bym umilkło, umilkłobyś, byś umilkło |
| plural | umilklibyśmy, byśmy umilkli, umilkłybyśmy, byśmy umilkły, umilklibyście, byście umilkli, umilkłybyście, byście umilkły |
Other forms
- umilkniętoimpersonal · past
- umilknięto byconditional · impersonal
- niech umilknęimperative · singular
- umilknijmyimperative · plural
- umilknijimperative · singular
- umilknijcieimperative · plural
- milknąćimperfective
- umilknąćinfinitive
- umilknęfuture · singular
- umilkniemyfuture · plural
- umilknieszfuture · singular
- umilknieciefuture · plural
- umilknie sięfuture · impersonal
- umilkłszyadverbial · anterior · participle
- umilknięcienoun-from-verb