ukoićPolish conjugation
“to soothe”//uˈkɔ.it͡ɕ//
Aspect partner: koić
future
| 3rd person singular | ukoi |
|---|---|
| 3rd person plural | ukoją |
past
| 3rd person singular | ukoił, ukoiła, ukoiło |
|---|---|
| 3rd person plural | ukoili, ukoiły |
| masculine singular | ukoiłem, -(e)m ukoił, ukoiłeś, -(e)ś ukoił |
| feminine singular | ukoiłam, -(e)m ukoiła, ukoiłaś, -(e)ś ukoiła |
| neuter singular | ukoiłom, -(e)m ukoiło, ukoiłoś, -(e)ś ukoiło |
| plural | ukoiliśmy, -(e)śmy ukoili, ukoiłyśmy, -(e)śmy ukoiły, ukoiliście, -(e)ście ukoili, ukoiłyście, -(e)ście ukoiły |
imperative
| 3rd person singular | niech ukoi |
|---|---|
| 3rd person plural | niech ukoją |
conditional
| 3rd person singular | ukoiłby, by ukoił, ukoiłaby, by ukoiła, ukoiłoby, by ukoiło |
|---|---|
| 3rd person plural | ukoiliby, by ukoili, ukoiłyby, by ukoiły |
| masculine singular | ukoiłbym, bym ukoił, ukoiłbyś, byś ukoił |
| feminine singular | ukoiłabym, bym ukoiła, ukoiłabyś, byś ukoiła |
| neuter singular | ukoiłobym, bym ukoiło, ukoiłobyś, byś ukoiło |
| plural | ukoilibyśmy, byśmy ukoili, ukoiłybyśmy, byśmy ukoiły, ukoilibyście, byście ukoili, ukoiłybyście, byście ukoiły |
Other forms
- koićimperfective
- ukoićinfinitive
- ukojęfuture · singular
- ukoimyfuture · plural
- ukoiszfuture · singular
- ukoiciefuture · plural
- ukoi sięfuture · impersonal
- ukojonoimpersonal · past
- ukojono byconditional · impersonal
- niech ukojęimperative · singular
- ukojmyimperative · plural
- ukojimperative · singular
- ukojcieimperative · plural
- ukojonyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- ukojonaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- ukojoneadjectival · neuter · participle · passive · singular